Pokazywanie postów oznaczonych etykietą seriale. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą seriale. Pokaż wszystkie posty
No comment yet

Zwariowany świat Malcolma / Malcolm in the middle - klasyka komedii i gry aktorów

"Zwariowany świat Malcoma" to humorystyczna opowieść o życiu tytułowego bohatera oraz jego ekscentrycznej rodziny.

Między czwórką braci nieustannie dochodzi do konfliktów, które prowokują szereg zabawnych sytuacji. Lois (Jane Kaczmarek) i Hal - rodzice Malcolma, Reese'a, Dewey'ego i Francisa, muszą mieć stalowe nerwy oraz niesamowity spryt, aby okiełznać ten niesforny kwartet.

Kiedy wydaje się, że sytuacja jest w miarę opanowana, okazuje się, że Malcolm jest geniuszem. Niestety jego nadzwyczajne zdolności nie ułatwiają mu życia. Uczęszcza on bowiem do klasy dla wybitnie utalentowanych uczniów, przez co staje się pośmiewiskiem dla większości znajomych, a zwłaszcza dla własnego rodzeństwa.

Serial o przygodach nastoletniego geniusza, to historia niezwykłego chłopca, który mimo wysokiego IQ, jak każdy nastolatek boryka się z problemami typowymi dla okresu dojrzewania. Kłopoty natury uczuciowej, brak zrozumienia ze strony rodziców czy utarczki z rodzeństwem, to tylko kilka przeszkód, jakie stoją na drodze dorastającego Malcolma.
Serial opowiada historię życia Malcolma oraz jego niezwykle zakręconej rodziny. Czterej bracia, którzy za nic nie mogą się ze sobą dogadać są prowokatorami wielu przezabawnych sytuacji. Rodzice muszą mieć stalowe nerwy oraz niesamowity spryt aby ich okiełznać. Wydaje się, że już bardziej zwariować nie mogą, ale gdy okazuje się, że Malcolm jest geniuszem, wszyscy zaczynają szaleć jeszcze bardziej.
Rodzina Malcolma wydaje się nieco dziwaczna, choć tak naprawdę jest podobna do każdej innej. Głową rodziny jest Lois, nerwowa matka czwórki synów, żona Hala, ekscentrycznego mężczyzny z duszą dziecka. Malcolm niespodziewanie okazał się genialnym dzieckiem i w rezultacie trafił do specjalnej klasy, z czego wyraźnie nie jest zadowolony. Obserwujemy zwariowany świat oczami nastoletniego Malcolma.
Rodzina Malcolma składa się z sześciorga skrajnie różnych osób. Sam Malcolm jest geniuszem, co wbrew pozorom, wcale nie ułatwia mu życia.. chodzi on bowiem do klasy specjalnej i jest pośmiewiskiem dla większości znajomych, a zwłaszcza dla własnego rodzeństwa. Zwariowany świat Malcolma pozwala obserwować współżycie tych oryginalnych charakterów, zmian jakie w nich zachodzą a przede wszystkim, przekomicznych sytuacji które pomiędzy nimi wynikają.

Malcolm nie ma łatwego życia. Ma dziesięć lat i niezbyt rozgarnięte rodzeństwo: jego brat, Reese, który jest mniej więcej w tym samym wieku, co on, młodszy brat, Dewey, który ma sześć lat i najstarszy Francis, który jest wyjątkowo nierozgarniętym nastolatkiem - właśnie został odesłany do wojskowego liceum z internatem po serii chuligańskich numerów - między innymi za podpalenie samochodu. Rodzice Malcolma to Hal i Lois. Domem rządzi oczywiście Lois - wrzaskliwa, prymitywna despotka, wiecznie zagoniona i przeważnie wściekła...
Amerykański serial komediowy (tzw. ang. sitcom) stworzony przez Linwooda Boomera dla Fox Broadcasting Company. W Polsce emitowany przez telewizję Polsat i Comedy Central Family. Powstało 7 sezonów z 151 odcinkami (22 min. każdy). Super serial z niesamowicie zwariowaną i pomysłową fabułą. Nieprzeciętny humor i wyśmienita gra aktorów. No i ten Bryan Cranston, po prostu miodzio. Polecam i to bardzo! Bardzo trudno dostać odcinki z polskim lektorem, na szczęście są emitowane na Comedy Central choć Polsat też by mógł się postarać ;)

Nagrody

  • Siedem Nagród Emmy
  • Jedna Nagroda Grammy
  • Nominacje do siedmiu Złotych Globów
No comment yet

Californication - czarny humor, absurd, sex

Amerykański serial komediowy, którego akcja opiera się na seksie i przeklinaniu. Atutem serialu jest David Duchovny i jego zniewalający uśmiech.
Wszyscy bohaterowie uprawiają seks, a co odcinek zmieniają się partnerzy. W przerwach między jednym a drugim stosunkiem postacie palą zielsko, chleją wódę i przeklinają. Wyjątkiem jest mała córka głównego bohatera, która wozi się na czarno, zamyka się w pokoju, słucha rocka i ogólnie jest tró(pojęcie z dziedziny filozofii, oznaczające uniwersalną wartość będącą zaprzeczeniem pozerstwa. Używane przez metalowców, punkowców i gotów. Osobniki będące tró wyznają spisek pozerów i kinderów (patrz: kindermetal, kinderpunk, kindergot)).
  • Żyć dobrze znaczy niewiele z życia pamiętać
  • Karen: Nieważne jak jest źle,zadzwoń albo napisz mi SMS-a,
    złap na Skype, napisz na Tweeterze. Możesz nawet wysłać wiadomość na Facebooku… Nic nie powinno być takie złe. Obiecujesz?

    Hank: Wysyłanie SMS-ów jest dla ciot, ale obiecuję.
  • Becca: Tato, w twoim pokoju leży naga kobieta. Nie ma włosów łonowych, czy jest chora?
    Hank: Nie wiem Becca… Sprawdzę.
  • Charlie Nie wyglądam chyba aż tak źle?
    Hank: Ależ nie Charlie, wyglądasz dobrze…
    Hank: Jak niemowlę… duże seksowne niemowlę…
    Charlie: Dziękuję…
  • Hank: Nie miałem takiego pieprzenia odkąd byłem ministrantem…
  • Hank: Prędzej mnie zapamiętają cipki waszych sióstr niż historia.
  • Hank: Tak w ogóle, to jak masz na imię?
    Nieznajoma: Nie wolisz się ze mną po prostu pieprzyć, i nigdy się nie dowiedzieć?
    Hank: Kurwa… A mówią że romantyzm umarł.
  • Karen: Nieważne jak jest źle,zadzwoń albo napisz mi SMS-a,
    złap na Skype, napisz na Tweeterze. Możesz nawet wysłać wiadomość na Facebooku… Nic nie powinno być takie złe. Obiecujesz?

    Hank: Wysyłanie SMS-ów jest dla ciot, ale obiecuję.
  • Lekarz:Wyświadcz sobie przysługę i trzymaj się z dala od prochów.
    Hank: To nie ja lubię narkotyki, to one lubią mnie…
  • Meredith: Moje dziecko…
    Hank: Masz dziecko z żonatym facetem?! Ja pierdolę!
    Meredith: Nie! Mój pies, Cat Stevens…
    Hank: Masz psa co wabi się Cat Stevens?! O żesz kurwa…
  • Nieznajoma: Musisz wiedzieć, że mam okres…
    Hank: Musisz wiedzieć, że byłem w Wietnamie.
  • Nieznajoma: Och… Hank potraktuj mnie jak szmatę.
    Dzwoni komórka, Hank odbiera
    Hank: Słucham? To nie najlepszy moment…
    Hank: Dobrze, zaraz tam będę
    Hank wychodzi.
    Nieznajoma:Chyba żartujesz?!
    Hank: Uznaj że właśnie potratowałem cię jak szmatę.
  • Hank kochając się z pewną nimfomanką.
    Chloe: Pieprz mnie jakbym była z Al Kaidy!
    Hank: Ok. To będzie jihad w twojej cipce!
  • Hank poddaje się zabiegu wazektomii, z jego penisa zaczyna unosić się biały dym.
    Hank: Mamy nowego papieża!
  • Hank rozmawiający o Collini z Charlim
    Hank:Więc… jesteś w stu procentach pewien, że ona jest kobietą? To znaczy… czy te stalowe jaja są na pewno tylko metaforyczne?
  • Hank woła narzeczonego Karen
    Hank: Hej! Bill… Bob…. Billy-Bob, czy jak ci kurwa tam!
  • Hankowi śni się Bill przebrany za księdza.
    Hank: Nie idziesz na randkę z ministrantem ?
    Bill: Nie martw się, zdążę.
  • Karen do Hanka po imprezie.
    Karen: Pachniesz cipką.
    Hank: Dziękuje.
  • Komentując Becce, uczącą się jeździć samochodem
    Hank: Jesteś jak Azjatka. Z Alzheimerem. Bez rąk i nóg. Prowadząc wyłącznie językiem… Oh, przewróciłaś się, i co teraz poczniesz?
  • Podczas imprezy, dziewczyny zaczynają się bić,
    Hank bierze shotguna, i strzela w sufit.

    Hank: To co tu się dzieje, to porażka komunikacji.
Serial jako jeden z nielicznych w całych Stanach ma odcinki trwające tylko ok.30 minut. Standardowo każdy serial ma odcinki trwające ok.42 minut. Premierowy odcinek nadano 13 sierpnia 2007, a pierwszą serię zakończono emitować 29 października 2007. Premiera drugiej serii miała miejsce 28 września 2008, a trzeciej serii 27 września 2009. Premiera czwartej serii nastąpiła 9 stycznia 2011 o godz 21:00. 25 grudnia 2010 roku dwa pierwsze odcinki czwartej serii wyciekły do Internetu 2 tygodnie przed oficjalną premierą 4 sezonu. Pierwszy odcinek 4 sezonu w amerykańskiej stacji Showtime zaliczył najlepszy start w historii serialu. Oglądało go ponad 1,10 mln ludzi.
Californication był wielokrotnie nominowany do nagród Emmy i Złotych Globów. W 2008 roku David Duchovny zdobył nagrodę Złotych Globów za Najlepszego aktora w serialu komediowym lub musicalu. Serial był również nominowany w Polsce do nagrody Telekamery 2010.
Stacja Showtime po rekordowym wyniku oglądalności pierwszego odcinka 4 sezonu zapowiedziała, że powstanie 5 sezon, który będzie emitowany jesienią lub w midseason, czyli na początku przyszłego roku.
 POPCORNER o 4 sezonie i nietylko pisze tak:
W finale trzeciej serii został ujawniony sekret Hanka Moody'ego (David Duchovny), który był motorem serialu od pierwszego odcinka. Główny bohater wyznał Karen (Natasha McElhone), że przespał się z wtedy niepełnoletnią Mią. Ta spowiedź wywołała dużą kłótnię, która skończyła się aresztowaniem Hanka. W pierwszym odcinku bohater wychodzi z aresztu i musi stawić czoła bałaganowi, który spowodował. Cała afera ma oczywiste negatywne konsekwencje, ale przynosi także nieoczekiwane plusy.

Seks-skandal dźwignią sukcesu

Warstwa dramatyczna serialu przejawia się w sytuacji rodzinnej Hanka, który zostaje wyrzucony z domu. Karen nie może się pogodzić z faktem, że Moody przespał się dziewczyną w wieku ich córki. Bohater ma także inny dość poważny problem na głowie, ponieważ zostają mu postawione zarzuty prokuratorskie w postaci uwiedzenia osoby nieletniej.
''Californication'' jednak nigdy nie było ciężkim dramatem z wiecznie cierpiącymi i użalającymi się nad sobą bohaterami. W serialu zawsze było sporo luzu oraz humoru, który był przeważnie oparty na pikanterii. Tak jest także w pierwszym odcinku najnowszej serii.
Skandal seksualny Hanka staje się bardzo skuteczną reklamą dla książki ''F**ing and Punching''. Cały świat dowiaduje się teraz o pikantnych szczegółach powstania tego utworu. Duży rozgłos przyciąga zainteresowania machiny filmowej. Hank dostaje ofertę napisania scenariusza na podstawie swojej własnej książki. Ta sytuacja może być także korzystna dla Charliego (Evan Handler), który może powrócić do głównego nurtu.

Nowe odcinki i stare grzechy

W pierwszym odcinku ponownie pojawia się problem czasu ekranowego. ''Californication'' to zbyt bogaty materiał, żeby zaprezentować go idealnie w przeciągu dwudziestu paru minut. Całość często wywołuje pozytywne odczucia, ale w wielu przypadkach zostaje myśl, że mogło być dużo lepiej. Fabuła odcinków nie rozwija się w pełni i czasami można odnieść wrażenie, że niektóre fragmenty są realizowane pobieżnie i czegoś tutaj brakuje. To sprawia zarazem, że produkcja nie pochłania uwagi w stopniu całkowitym. Twórcy nie radzą sobie perfekcyjnie z formatem serialu. Podobnie jest w pierwszym odcinku czwartej serii, chociaż rezultat jest lepszy niż zwykle.
Widzowie mogli zobaczyć dwa bardzo dobre momenty. Jednym z nich jest scena seksu Hanka z młodą gwiazdą Hollywood. Podczas stosunku Moody mówi dziewczynie, żeby uderzało go w twarz coraz mocniej, co można uznać za rodzaj kary, którą bohater sobie wymierza. Drugi fragment to wizja, w której Hank widzi w jakim stopniu jego postępowanie załamało Karen oraz ich córkę (Madeleine Martin). W całej scenie nie ma żadnego dialogu oraz dźwięku, a w tle można usłyszeć jedynie delikatną i smutną melodię zagraną na gitarze.
Czwarta seria stworzyła dla bohaterów nowe warunki, które mogą zmienić już trochę skostniały schemat wcześniejszych odcinków. Do tej pory całość obracała się wokół dwóch rzeczy - zmiany w postępowaniach Hanka oraz jego relacjach z Karen. W jednym z odcinków bohater postanawiał naprostować swoje życie, ale chwilę potem wracał do starych nawyków.
Podobnie jest w jego wątku miłosnym z Karen. Na początku się od siebie oddalają, potem się zbliżają, a później ponownie oddalają. Takiego schematu nie można ciągnąć w nieskończoność. Czwarta seria powinna wprowadzić fabułę na nowe tory i dać serialowi trochę utraconej świeżości. Powrót do status quo sprzed finału trzeciej serii będzie dużym nadużyciem ze strony scenarzystów. Na rezultaty trzeba jeszcze poczekać do finału obecnej serii.
Pod względem aktorskim pierwszy odcinek wypada bez zarzutu. W serialu nadal królują David Duchovny, Madeleine Martin oraz Pamela Adlon (Marcy), którzy mają do zagrania najbardziej wyrazistych bohaterów. Może w tej serii twórcom uda się w końcu wymyślić jakiś ciekawszym wątek z Charliem, który odstaje trochę od reszty. Evan Handler zasługuje na trochę bardziej soczysty materiał.
Czas pokaże co twórcy zaprezentują widzom w całej serii.
Adam Lau

Emisja

Kraj Stacja TV Premiera
Polska kolekcja nSeriale 1 października 2007
Polska HBO 6 listopada 2007
Polska Universal Channel czerwiec 2008
Polska Comedy Central 23 października 2008
Polska TVN 25 listopada 2008
Polska Universal Channel 7 września 2009
 Opis fabuły
Opowieść o pisarzu przeżywającym kryzys twórczy. Hank jest autorem bardzo poczytnej książki "Bóg nienawidzi nas wszystkich", jednak przy tworzeniu kolejnego dzieła bohater nie może "sklecić" ani jednego sensownego zdania. Wpływ na to z pewnością ma fakt, że kobieta z którą ma nastoletnią córkę właśnie przyjęła oświadczyny i niedługo ma zamiar wyjść za mąż. Aby się "odblokować" Hank zaczyna przeżywać romanse trwające najczęściej jedną noc.
 Hank Moody (David Duchovny) to król życia. Przynajmniej w o czach ludzi, którzy go otaczają. Napisał książkę „Bóg nienawidzi nas wszystkich” i sprzedał ja w setkach tysięcy egzemplarzy. Co więcej, na podstawie bestsellera nakręcono film z hollywoodzkimi gwiazdami. Czego jeszcze chcieć od losu? Hank ma pieniądze, sławę, jest młody, zdrowy i atrakcyjny. Mieszka w słonecznej Kalifornii. Wytwórnie filmowe czekają na jego kolejną książkę, żeby czym prędzej przerobić ją na scenariusz. Ale cierpliwość agentów będzie wystawiona na ciężką próbę. Za pozorami sukcesu  kryje się bowiem prawdziwy dramat twórcy. Hank nie może napisać nic nowego. Dręczy go świadomość, że dzieło, które uważał za istotne przerobiona na błahą komedyjkę. Co za tym idzie Hank szuka ucieczki od swoich problemów w seksie. Wpada w nałóg, a podboje przychodzą mu bez trudu, bowiem Kalifornia jest pełna ponętnych dziewczyn...
Fajny, absurdalny i pełen erotycznych scenek serial. Mi ogromnie się podoba. Każdy aktor jest super ciekawy i rozwalający. Jego odpowiednikiem w przeszłości jest serial  Życie jak sen.
No comment yet

Żniwiarz / The Reaper - pełen parodii i humoru

Serial opowiada historię Sama, który przez całe życie był obibokiem, który kombinował jak urwać się z lekcji w liceum. Jednak w dniu jego 21 urodzin dowiaduje się czegoś niezwykłego. Okazuje się, że jeszcze przed jego urodzeniem, rodzice zaprzedali jego duszę diabłu. Szatan obliguje chłopaka do roli łowcy niepokornych dusz, które uciekły z piekła. Sam ma za zadanie odesłać te dusze spowrotem.
Odrobinę neurotyczny Sam, którego ulubioną lekturą jest poradnik "Jak iść na jednodniowe chorobowe" budzi się w swoje 21 urodziny i szybko uświadamia sobie, że czeka go najbardziej pokręcony dzień w życiu. Kiedy w jego samochodzie pojawia się nieskazitelnie elegancki, niesamowicie irytujący dżentelmen, na którego ustach nieprzerwanie gości szeroki, lekko pogardliwy uśmiech i przedstawia się per Diabeł. Sam odkrywa, że rodzice zaprzedali jego duszę szatanowi, jeszcze zanim się narodził. Sam zostaje zobligowany do roli łowcy niepokornych dusz, którym udało się niezauważonym czmychnąć z piekła. Zadaniem Sama jest oddelegowanie ich na właściwe im miejsce. Serial "Żniwiarz"  (Reaper) w Polsce zadebiutował 23 marca 2008 roku. Serial będący połączeniem komedii z elementami fantasy było można oglądać na antenie AXN. Reżyserem pilota jest Kevin Smith.
Amerykański serial komediowo-dramatyczny stworzony przez Tara Butters i Michele Fazekas, emitowany przez stację The CW. W Polsce mogliśmy go oglądać na AXN, MTV. Powstały dwa sezony z małą nadzieją na powstanie trzeciego;) Odcinek trwa jakieś 42 minuty. Dialog jest śmieszny i ambitny. Aż szkoda, że tylko go tyle ;P

Obsada

No comment yet

Kasia i Tomek - komediowy serialik

Oryginalny pomysł formatu - "Love Bugs", po raz pierwszy pojawił się w Kanadzie, gdzie bardzo szybko znalazł się w pierwszej dziesiątce najpopularniejszych programów telewizyjnych. Pomysłowy scenariusz, nowatorska technika zdjęć oraz oryginalna kreacja charakterów głównych bohaterów zachęciła producentów z innych krajów, m.in. Francji, Szwajcarii, Grecji, Włoch, Portugalii i Szwecji do realizacji własnych wersji tego formatu. Pomysł okazał się być strzałem w dziesiątkę, zważywszy na liczne nagrody, a przede wszystkim na wielką sympatię widzów, którą serial zdobył wszędzie tam, gdzie tylko pojawił się na ekranie.

Kasia (30 lat) i Tomek (35 lat), są ze sobą już od blisko siedmiu lat, ale nie zdecydowali się jeszcze na małżeństwo. Każdy z odcinków ukazuje wspólne życie tej pary młodych, wykształconych i zwariowanych na swoim punkcie ludzi. Kasia i Tomek tworzą związek, któremu zdaje się przyświecać idea mówiąca o tym, że przeciwieństwa się przyciągają. Ich codzienne relacje często rzypominają "burzę w szklance wody", ale w ich wypadku zdaje się to być receptą na udany związek. Skrajnie różne temperamenty, odmienne poglądy i demonstracyjne głoszenie własnych, jedynie słusznych kwestii, jest tym, co tak naprawdę serwują sobie każdego dnia. Mimo to, a może dzięki temu, szaleją za sobą, jedno nie może funkcjonować bez tego drugiego, czyli (paradoksalnie) mamy do czynienia z harmonijnym i udanym związkiem! Może czasami zbyt niepokojąco odnajdziemy w serialu odbicie naszego własnego życia, musimy pamiętać jednak, że to w końcu tylko komedia... Fabuła serialu osadzona została w realia współczesnego, miejskiego życia. Zasługująca na podkreślenie struktura formatu oraz innowacyjny montaż (krótkie sceny uatrakcyjnione muzycznie i graficznie), doskonale uwypuklają zwariowane tempo współczesnego, miejskiego życia.
 
Kasia (Joanna Brodzik): Atrakcyjna trzydziestolatka. Bystra, otwarta, bezpośrednia. Emanuje niespożytą energią. Wyrafinowana kokietka, doskonale znająca własną wartość i siłę emanującego seksapilu. Idealnie pasuje do niej określenie "kobieta zmienną jest", po długich analizach podejmuje decyzje, po czym w sekundzie je zmienia z równym zapałem i przekonaniem. Jako typowa przedstawicielka płci pięknej bywa chimeryczna i kapryśna. Zaś do szału doprowadza ją temat ex-dziewczyn Tomka. Wrażliwa i uczuciowa do granic możliwości, zalewa się łzami, kiedy myśli o nieszczęściach, które mogłyby ją spotkać lub na wspomnienie niektórych wydarzeń z dzieciństwa. Kasia to modnisia, lubi dobrze i modnie wyglądać i niewątpliwie jest ekspertem jeśli chodzi o najnowsze trendy. Kreacjom, ich przymierzaniu i wyszukiwaniu potrafi poświęcić godziny nie tylko własnego czasu...Tomek chcąc a raczej nie chcąc, skazany jest na dzielenie tego hobby.
Tomek (Paweł Wilczak): Ma 35 lat. Pracuje na kierowniczym stanowisku w prywatnej firmie. Uwielbia samochody, komputery i sport. Nienawidzi nudnych "obiadków", natrętnej teściowej i opery... Choć satysfakcjonuje go związek z Kasią nie zawsze potrafi okazać to we właściwy sposób. Dumny z wywalczonej niezależności i wolności, w wielu codziennych sytuacjach chętnie z niej rezygnuje, gdy w grę wchodzi podejmowanie decyzji, nawet tych dotyczących koloru butów. Tomek to zdecydowany tradycjonalista w traktowaniu spraw damsko - męskich. [TVN]
Premierowy odcinek został wyemitowany 3 września 2002 roku. Powstały trzy serie, obejmujące 100 odcinków.
Na koniec, w 100. odcinku, Kasia i Tomek biorą ślub, jednak nie jest do końca jasne, czy Kasia wypowiedziała sakramentalne "tak" – odcinek kończy się w momencie, w którym powinna to powiedzieć, jednak – patrząc na Tomka – zaczyna się śmiać i kręci przecząco głową.

No comment yet

Breaking Bad: tak dobry, że aż strach

Tytuł: Breaking Bad
Produkcja: USA
Gatunek: Dramat kryminalny
Czas trwania: około 47 minut
Premiera: sezon 1 - 7 odcinków, Sezon 2 - 13 odcinków, Sezon 3 - obecnie emitowany
Reżyseria: Vince Gilligan, Adam Bernstein
Scenariusz: Vince Gilligan
Aktorzy: Bryan Cranston, Anna Gunn, Aaron Paul, Dean Norris, Betsy Brandt, RJ Mitte
Od czasów "Rodziny Soprano" nie było tak bardzo dopracowanego dramatycznego serialu jak "Breaking Bad". Historia Waltera White'a to studium upadku poczciwego człowieka, któremu widzowie nie przestają kibicować już przez trzy sezony.

Wszystko zaczyna się niewinnie i beztrosko. Poznajemy rodzinę Waltera, jego żonę, syna. On sam jest uczciwym nauczycielem chemii, który zarabia pieniądze, ucząc w szkole. W pewnym momencie jednak jego świat załamuje się. Dostaje informację o tym, że jest chory na raka i kilka miesięcy życia. Ta wiadomość całkowicie zmienia jego perspektywę myślenia o świecie i swojej rodzinie. Wie, że musi zapewnić jej byt, bez względu na wszystko.

I ponosi w związku z tym ogromne koszty. Postanawia robić to, na czym zna się najlepiej, czyli wykorzystywać wiedzę chemiczną w praktyce. Razem ze swoim byłem uczniem Jessem Pinkmanem, który jako dealer narkotykowy zna środowisko rozpoczyna tzw."gotowanie". Jest to nic innego, jak produkcja metaamfetaminy, która pozwala Walterowi zdobywać pieniądze potrzebne na operację, rodzinę. Jednak wejście w świat przestępczy pociąga za sobą określone konsekwencje.
Przez kolejne odcinki trzech serii obserwujemy metamorfozę Walta. Coraz większe zlecenia, coraz groźniejsi kontrahenci i coraz większe niebezpieczeństwo zmusza go do stawienia czoła już nie tylko chorobie, którą ostatecznie udaje mu się pokonać. Na jego drodze stają przestępcy. Trzeba ich eliminować lub z nimi współpracować, co bywa trudne do pogodzenia.

Ciekawym zabiegiem twórców jest dobranie postaci. Z jednej strony nauczyciel, świecący przykładem, z drugiej diler i narkoman zajmujący się handlowaniem prochami. Okazują się nierozłączną parą i w ostateczności tylko na sobie mogą polegać. Początkowo to Walt opiekuje się Jessem, próbując nauczyć go życia. Wydarzenia z trzeciego sezonu pokazują jednak, jak łatwo przejść na ciemną stronę mocy. W ostatnich odcinkach tej serii staje przed nami już nie ten sam Walter White, co na początku. Nie chodzi mu już o nowotwór ani nawet o utrzymanie rodziny. Liczą się chyba tylko pieniądze. Dalsze odcinki powinny wyjaśnić więcej
Gdzieś w tle obserwujemy zmagania z życiem innych bohaterów. Co ciekawe poczynania Walta wpływają bezpośrednio i destrukcyjnie na jego rodzinę. Jego szwagier Hank pracujący w wydziale do walki z narkotykowymi przestępcami jest o krok za swoim krewnym. Paradoksalnie odłamki "ciemnej działalności" trafiają właśnie w niego. Żona Walta z kolei ma problem ze znalezieniem usprawiedliwienia dla czynów swojego męża, choć również powoli przekonuje się, że "byciem złym" może przynosić wiele finansowych korzyści.

Scenarzyści, przez część sezonu potrafią zwodzić widza, proponując nam odcinki niebyt obfitujące w akcję, ale w odpowiednich momentach przyspieszają jak rollercoaster. Radzę również uważnie oglądać te z pozoru nic nieznaczące epizod, bo na końcu okazuje się, że wszystko w tej produkcji ma swoją symbolikę. Właśnie ona daje "Breaking Bad" przewagę i pozwala porównywać ten serial do "Rodziny Soprano", gdzie szczegóły odgrywały szalenie ważną rolę. Jednocześnie pozwala zaliczyć produkcję do propozycji więcej niż dobrych. 
Patryk Szczerba
POPCORNER pisze o nim tak:

"Breaking Bad" - jeden z najlepszych (jeśli nie najlepszy) seriali ostatnich lat wreszcie zadebiutuje w polskiej telewizji. Już 22 marca o godzinie 22.00 w stacji FOX wyemitowany zostanie pierwszy odcinek tego niezwykłego, pełnego czarnego humoru serialu, który ma na koncie 3 statuetki Emmy.

Historia niepozornego nauczyciela chemii Waltera White'a, który dowiaduje się nagle, że jest chory na raka płuc i postanawia przejść na "ciemną stronę mocy", od trzech sezonów emocjonuje amerykańskich widzów."Breaking Bad" to świetna obsada (szczególnie Bryan Cranston i Aron Paul), fantastyczne zdjęcia i niesamowity, błyskotliwy scenariusz.

Nic dziwnego, że serial w krótkim czasie zjednał sobie przychylność krytyków i widzów, i choć wciąż przegrywa w wyścigu po prestiżowe nagrody ze starszym "bratem" z AMC, czyli serialem "Mad Men", niektórzy znawcy twierdzą, że "Breaking Bad" to najlepszy serial dramatyczny ostatnich lat.
Kaja 


"Breaking Bad" to utrzymana w konwencji czarnego humoru opowieść o człowieku, którego życie w jeden dzień traci jakikolwiek sens. Ma pięćdziesiąt lat, żonę w siódmym miesiącu ciąży i niepełnosprawnego syna. Dni spędza na uczeniu chemii zblazowanej młodzieży oraz pracy w myjni samochodowej, gdzie traktowany jest jak obywatel trzeciej kategorii. Któregoś dnia dowiaduje się, ze ma zaawansowane stadium raka płuc i że nic nie jest mu już w stanie pomóc. To dzień, kiedy Walter przewartościowuje swoje priorytety i postanawia... wkroczyć na drogę przestępstwa. Dalej jest już tylko lepiej. Widzowie mają okazję obserwować jak w szarym, nieciekawym człowieku rodzi się determinacja i jak pcha go do popełniania coraz poważniejszych przestępstw.
Obsadzony w głównej roli Waltera White'a Bryan Cranston jest po prostu fenomenalny: udręczony, przeciętny, ale jednocześnie z niesamowitą charyzmą. Bryan nie jest przystojniakiem, nie jest też pierwszej młodości. Ale od jego gry aktorskiej wprost nie sposób się oderwać. Gdyby na Oscarach przyznawano nagrody w kategorii najlepszy aktor serialowy, Bryan powinien go dostać bez dwóch zdań. Pozostali bohaterowie serialu nakreśleni są mocną, zdecydowaną kreską. Obserwując rodzinne zmagania Waltera miałam wrażenie pogłębiającej się klaustrofobii. Naprawdę nie trudno utożsamić się z głównym bohaterem - jego uczucia są bardzo prawdziwe i ludzkie.
Kaja Szafrańska

Dlaczego warto oglądać Breaking Bad?

1. ''Breaking Bad'' jest serialem stacji kablowej

To w ostatnim czasie stało się wartością samą w sobie. Najlepsze seriale w większości przypadków pochodzą właśnie ze stacji kablowych. Tam twórcy mają więcej swobody i robią odważniejsze oraz bardziej oryginalne produkcje. Kanał AMC tworzy rzadko, ale zawsze rzeczy ambitniejsze. Nie zawsze są to produkcje genialne, ale warte co najmniej sprawdzenia. ''Breaking Bad'' nie mógłby powstać w takim kształcie w stacji ogólnodostępnej.

2. ''Breaking Bad'' szanuje bohaterów

To jest także jeden z elementów, który wyróżnia większość produkcji ze stacji kablowych. Tam twórcy mają szansę położyć większy nacisk na postacie i to co sobą reprezentują. Jeśli w serialach stacji ogólnodostępnych jakaś scena zajmuje twórcom 30 sekund, to w przypadku ''Breaking Bad'' będzie nawet dwa razy tyle.
Tutaj nie ma obawy o to, że akcja straci tempo itp. W takich produkcjach szanuje się bohatera i jego portret, który jest tworzony w odcinkach. Te 20 czy 30 sekund robi dużą różnicę. Nie raz w wielu serialach ważna scena urywa się i widzowie przeskakują do kolejnego momentu. To przeszkadza w mocniejszym zaangażowaniu się w historię. W ''Breaking Bad'' zawsze jest miejsce dla bohatera i tego, co on sobą reprezentuje. To pozwala widzom wciągnąć się w wydarzenia.

3. ''Breaking Bad'' nie mówi wszystkiego wprost

Dużo było w tym serialu momentów, które odwołują się do inteligencji widza. Twórcy ufają, że publiczność zrozumie przekaz danej sceny, nawet jeśli bohaterowie milczą. W wielu serialach i filmach postacie wzajemnie relacjonują sobie swoje wewnętrzne przeżycia. To wygląda trochę tak jakby twórcy bali się, że jak coś nie zostanie zwerbalizowane, to widzowie tego nie zrozumieją.


W ''Breaking Bad'' jest zupełnie inaczej. Można tu wymienić np. scenę w której Walter reaguje agresją po tym, jak dowiedział się, że choroba jest w remisji. Także scena w której główny bohater pozwala umrzeć Jane. Świetnie wypadł też jeden z ostatnich fragmentów drugiej serii, gdy reporterzy przyszli do domu rodziny White'ów. Walter Jr. chwali przed kamerami swojego ojca, a on zdaje sobie sprawę, jak bardzo w rzeczywistości odbiega od wizerunku, który przedstawia jego syn. W pierwszej serii jest też cała seria scen, w których Jesse próbuje pogodzić się ze swoimi rodzicami. Takich momentów jest w serialu dużo.


4. ''Breaking Bad'' ma kontrowersyjnego bohatera

Telewizja powoli kończy z miłymi bohaterami na pierwszym planie. Teraz królują postacie skomplikowane i nieszablonowe. Walter White ma wiele wad, które poznajemy w przeciągu serialu. Główny bohater przegrał szansę na lepsze życie, ale tylko z własnej winy. Teraz jest tylko nauczycielem chemii w liceum. W serialu jest świetna scena, kiedy goście na imprezie urodzinowej kolegi pytają Waltera co robi. Główny bohater odpowiada, że uczy chemii. Goście wtedy dopytują się na jakim uniwersytecie. A później następuje wymowna cisza. Główny bohater jest bardzo zgorzkniały od samego początku serialu. Ten element bardzo przypadł do gustu Bryanowi Cranstonowi, ponieważ jego zdaniem każdy z nas spotkał w swoim życiu takiego Waltera White'a.
Główny bohater zostaje wytwórcą metaamfetaminy, by zabezpieczyć rodzinę finansowo i opłacić leczenie swojej choroby. Z tego schematu wielu wyciągnęłoby tylko łzawą historię o poświęceniach głowy rodziny dla ratowania bliskich. Twórca serialu Vince Gilligan idzie jednak w zupełnie innym kierunku. Walter White zostaje przedstawiony w zupełnie nieoczekiwanym świetle.


Po pierwsze bohater akceptuje do pewnego stopnia swoją rolę. Nie będzie słynnym chemikiem, ale może zostać najlepszym wytwórcą metaamfetaminy w całym kraju. Po tylu latach Walter ma jakieś osiągnięcie. To, że jest to działanie nielegalne, schodzi dla bohatera w pewien sposób na drugi plan.
Inna bardzo oryginalna kwestia to pokazanie, że łamanie prawa może być dużą pokusą. W pierwszej serii jest scena, która idealnie to podsumowuje. Walter zabawia się ze swoją żoną Skyler pod stołem podczas zebrania w szkole. Potem igraszki zostają przerwane, ale bohaterowie kończą, co zaczęli w samochodzie na parkingu. Skylar mówi po fakcie: ''Dlaczego to jest takie przyjemne?'', a Walter odpowiada: ''Bo to jest nielegalne''. Przestępstwo może być przyjemne. Człowiekowi podskakuje adrenalina, a po fakcie czuje się nietykalny. Takich sfer nie ruszają twórcy wielu seriali i filmów.
W przeciągu dwóch serii Walter coraz bardziej wkraczał w strefę mroku. Twórcy konsekwentnie realizują złożoną obietnicę - zmieniają szarego John Smitha w Scarface'a. Główny bohater robił rzeczy niewybaczalne, można tu wymienić uduszenie gangstera w piwnicy lub już wspomniany brak reakcji podczas dławienia się Jane.

5. Bryan Cranston

Ten aktor zasługuje na oddzielne wyróżnienie. Jego kreacja w roli głównej jest znakomita. Bryan Cranston pozwala widzom ''poczuć'' swojego bohatera. Jest w tym autentyczny i nienachalny. Ta kreacja robi jeszcze większe wrażenie w kontraście z wcześniejszymi występami aktora w serialu ''Zwariowany świat Malcolma''. W tej produkcji trzeba było szarżować i to przeważnie w komediowym klimacie. Bryan Cranston dostał okazję, w której mógł pokazać coś kompletnie innego i całkowicie to wykorzystał.


6. Pozostali aktorzy na drugim planie

Bez dwóch zdań największą rolę pełni tutaj znakomity Aaron Paul jako Jesse. Jego postać ma obok Waltera najwięcej do pokazania w serialu. Jesse jest w pewien sposób podobny do głównego bohatera, ponieważ także przegrał swoje życie na własne życzenie. W kolejnych odcinkach serialu dowiadujemy się, że miał szanse coś osiągnąć oraz posiada inne talenty, które mógłby spożytkować. Jednak Jesse woli iść na skróty niż ryzykować i ponieść ewentualną porażkę.
Duże brawa należą się też Deanowi Norrisowi w roli Hanka. Z pozoru to tylko pewny siebie i nieco nachalny człowiek. Później odkrywamy, że ma także słabszą stronę, którą boi się pokazać publicznie (Hank miał ataki paniki po zabiciu Tuco).
Pozostali aktorzy także wywiązują się ze swoich zadań bardzo dobrze. Ale trzeba przyznać, że zajmują oni mniej miejsca w serialu, ponieważ są poza główną osią akcji, zwłaszcza postać Marie (Betsy Brandt). Jednak jeśli dostają szansę na swoje pięć minut to ją wykorzystują. Najlepiej wypada Anna Gunn jako Skyler, która miała swoje odrębne wątki (powrót do pracy).


7. Aktorzy gościnni

W ''Breaking Bad'' mogliśmy zobaczyć kilka prawdziwych perełek w mniejszych rolach. Takim przykładem jest Raymond Cruz jako Tuco - prymitywny i bezlitosny gangster. Jego kreacja była elektryzująca, aktor kradł prawie każdą scenę. Trzeba wspomnieć też o Saulu Goodmanie (Bob Odenkirk). Jest to wspaniała kreacja szemranego prawnika z licznymi akcentami komediowymi.

Na wyróżnienie zasługuje także John De Lancie, który zagrał ojca Jane. Pod koniec serii drugiej aktor miał bardzo duże pole do popisu.

8. Czarny humor

Każdy serial i film potrzebuje chwili oddechu i rozluźnienia, choćby bardzo krótkiej. To także jest w ''Breaking Bad'', przeważnie w formie czarnego humoru. Można tu wspomnieć rozpuszczenie zwłok w wannie lub porwanie i nieudolną próbę zastraszenia Saula Goodmana. Na uwagę zasługuje także piosenka ''Negro y Azul'', która przedstawiała możliwe wydarzenia w serialu. Takie momenty też są mocną stroną ''Breaking Bad''.


9. Inteligentna zabawa z widzem

Chodzi tu oczywiście o słynny finał drugiej serii i katastrofę lotniczą. Od pierwszych odcinków twórcy przekonywali widzów, że wokół domu Walta stanie się coś strasznego. Po kolei twórcy pokazywali nam obrazy, które sugerowały jakąś śmiertelną scysję między bohaterami. Potem okazało się, że chodzi o coś zupełnie innego. Jednak nadal było to znakomite rozwiązanie. W końcu, pośrednio, Walter przyłożył rękę do tej tragicznej katastrofy.

10. Wysoki poziom realizacji

''Breaking Bad'' jest także serialem znakomicie zrobionym. Wszystko jest tutaj na odpowiednim poziomie - jak np. zdjęcia i montaż, co ma potwierdzenie w różnych nagrodach. Trzeba też wspomnieć o muzyce Dave'a Portera, które często subtelnie budowała klimat sceny. Dobrym przykładem jest odcinek ''Cancer Man'' z serii pierwszej. Sceny, w których Jesse pali papierosa, a później przegląda swoje stare rysunki mają dodatkową głębię dzięki muzyce. Wystarczyła tylko prosta melodia na gitarze.
 
Adam Lau
Pierwszy i drugi odcinek pierwszej serii z lektorem pl :-)

No comment yet

On, ona i dzieciaki - nietuzinkowy humor w świetnym serialu




Śmieszny serial o sympatycznej rodzince Kyle. Mimo, że dzieci nie grzeszą inteligencją i dochodzi bardzo często do kłótni między członkami rodziny, to jednak nikt nie traci poczucia humoru, a w szczególności cyniczna głowa rodziny, która sama robi sobie żarty ze swoich pociech.
  • Michael: Tylko nie proś dziadka o pieniądze.
    Junior: Sam mi je wciska. Wkłada mi do kieszeni. Co mam robić?
    Michael: Rozebraćx się. Do tamtej kieszeni na pewno nie włoży.
  • Junior: Te ręce zostały stworzone do miłości. 
  • Michael: Jedna na pewno.
 

  BOHATEROWIE:
  • Michael „On” –Łysa głowa rodziny, mąż Janet. Ciężki charakterek, zawsze musi postawić na swoim. Jest bezwzględny wobec dzieci. Na ich przypały zawsze odpowiada sprytną, podstępną i ironiczną karą, z której na pewno wyciągną wnioski (nigdy nie wyciągają). Jest szefem swojej firmy, która zajmuje się m.in. rozwożeniem lodówek „tonówek”. Ponieważ Amerykanie to duży naród zbija na tym biznesie niezłą kasę. Zawsze mówi "eeeeeee....ne". Psychopata, największy problem rodziny. Potrafi zrobić odlot ptaszora.
  • Janet „Jay” „Ona” – kochająca matka, przesadnie dbająca o swój wygląd. Uwielbia gasić swojego męża, gdy ten zbytnio się podpali. Okropnie zazdrosna (zupełnie niepotrzebnie) o eks męża, która ma 8 dzieci i Janet Jackson, która w śnie ukradła jej męża. Wygląda tak, jakby była w wieku jej córki. Jest właścicielką tyłka posiadającego własne pole grawitacyjne. Uzależniła się od czekolady harcerek, przez co z każdą serią nabiera rozmiarów. Biada jednak temu kto powie, że nasi ubrania o rozmiarze większym niż 5.
  • Michael Jr. „Junior” – najstarsze z dzieci, ale również najgłupszy i najmniej odpowiedzialny. Charakteryzuje się wielką głową, na którą nie ma rozmiarów czapek. Z tego powodu często są robione z niego jaja. W późniejszych odcinkach ma dziewczynę i żonę, Vanessę, z którą zrobił sobie dziecko w sypialni rodziców. Po tym zdarzeniu kochani rodzice wyrzucili go z domu, ale po dłuższym zastanowieniu pozwolili mu postawić swoje łóżko w garażu pomiędzy pralką, samochodem i półką z wiertarkami. Teraz wychowuje tam dziecko.
  • Claire – córka, nastolatka, charakteryzuje się nieprzeciętną urodą, przez co ma prościej w życiu. Ma dystalent cheerleaderski. Posiadaczka sporej ilości perfum, przez co prowokuje złodziei. Jej ulubionym zajęciem jest spadanie ze schodów.Jest tępa i próżna. Ciągle przegląda się w lusterku a kiedy nie ma po ręką lusterka przegląda się w oczach swoich rozmówców.
  • Kady – najmłodsza (choć w sumie najmądrzejsza) z rodzeństwa, ukochane dziecko tatusia, chociaż jest maminsynkiem. Lubi kraść rzeczy Claire. Mistrzyni perswazji.
  • Franklin „Frankfurter” – małolatek, gościu po wielu uniwersytetach, poliglota, zna się na wszystkim. Chłopak Kady, którą uwielbia. Fortepianista.
  • Vanessa – dziewczyna, później żona Juniora, znacznie inteligentniejsza od niego, jest z nim bo go kocha i chce żeby dziecko miało ojca. Nie przeszkadza jej to, że mieszkają w garażu.
  • Tony – chłopak Claire, chce ją przelecieć za wszelką cenę, pomimo tego, że uważa pocałunek przed ślubem za największy z możliwych grzechów. Mimo to jest bardzo pobożny i zna Pismo Święte na pamięć. Bardzo kocha Boga i uważa, że jest jego najwierniejszym, najulubieńszym poddanym. Gdy wyobraża sobie Claire nago wali głową w ścianę. Z jednego odcinka dowiedzieliśmy się, że Bóg go hojnie obdarzył dużym przyrodzeniem. (XXXXXXL)
  • Michael Jr. Jr. „Junior Junior” „Przejunior” – niemowlę, dziecko Michaela Juniora i Vanessy.
  • Jimmy – koleś z klubu golfowego, ziomek Michaela. W jednym odcinku Michael dostaje od niego tabletki z marihuaną, a w innym ratuje go z bezludnej wyspy. Też czarny.
  • Calvin- ojciec Vanessy. Przypakowany osiłek. Obecnie na rencie z niewiadomego powodu. Nierób i przygłup. Po utracie pracy płacze bardziej niż jego wnuk.
  • Jasmine- matka Vanessy. Cieszy się, że jej córka ma dziecko z Juniorem. Bezrobotna jak jej mąż. Recydywistka dumna z pobicia parkingowego. 
***

Tryskający humorem serial o na pozór normalnej amerykańskiej rodzince. W rolach głównych dobrze zarabiający mąż (Damon Wayans), kochająca i słodka żona (Tisha Campbell-Martin) i trójka dzieciaków (George Gore II, Jennifer Freeman i Parker McKenna Posey). Głupkowate dzieci jednak dają masę powodów do wybuchów śmiechu, a niekonwencjonalne metody ojca na karanie i nauczenie czegoś dzieciaków powodują, że czas szybko leci przy kolejnych odcinkach.

Damon Wayans sam przyznał, że serial jest inspirowany przez "The Bill Cosby Show", więc przeciwnikom programu nie polecam tej pozycji. Świat ukazany w perypetiach rodziny Kyle różni się od rzeczywistego, ale w śmieszny i mądry sposób oddaje prawdy rządzące realiami. Ojciec, czyli Samiec Alfa, nie pozwala, by inny mężczyzna znaczył jego teren i za nic na świecie nie pozwoli na wczesne macierzyństwo swojej najstarszej córki, która chce tylko spotykać się z chłopcami. Junior natomiast (George Gore II) nie grzeszy rozumem i wszystko, czego się dotknie, zamienia w katastrofę, ma problemy nawet z... zamykaniem się w łazience i „czytaniem pism wędkarskich”. Matka ciągle chce być traktowana przez swojego Samca Alfa, jakby zakochali się wczoraj, z czego wynikają często prześmieszne sytuacje. Najmłodsza Kady (Parker McKenna Posey), cóż... jest najmłodsza i ma swoje problemy, które nie muszą być mniejsze niż problemy dorosłych.

Czy serial o niegrzeszących rozumem dzieciach i ojcu, który uważa się za Pana stada, może nam się podobać i może nas czegoś nauczyć? Na pewno będzie miał sporo zwolenników, jak i wrogów, bo nie każdemu spodoba się, że ciapowata córka, co chwilę spada ze schodów, a rodzice na każdą prośbę dzieci odpowiadają „eeeee, nie”. Damon Wayans to jednak wspaniały komik i w komediach spisuje się świetnie („Szczeniackie wojsko”, „Kuloodporni”), a mając u boku wspaniale grającą w tym serialu Tishe Campbell-Martin i nie za mądre pociechy tworzą wspaniałą atmosferę relaksu i ukojenia. Na pozór niemożliwe sytuacje okazują się możliwe, a te bardziej prawdopodobne wyglądają niekiedy jak z pamiętnika przeciętnego Pana lub Pani domu.