Pokazywanie postów oznaczonych etykietą oglądaj on-line. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą oglądaj on-line. Pokaż wszystkie posty
No comment yet

Shin-chan - nietuzinkowe anime o beztroskim chłopcu

Shin-chan Nohara to rozbrykany pięciolatek, uczęszczający do przedszkola Wesoły Królik. Na pierwszy rzut oka jest normalnym kilkulatkiem, jednak tak naprawdę siedzą w nim demony ruchliwości, zniszczenia, a także niewyczerpane pokłady energii, które wykorzystuje do denerwowania innych, przede wszystkim mamy (Mitsy) oraz kolegi Cosmo. Jego jedyną bratnią duszą, oraz osobą po której Shin odziedziczył swój talent do rozrabiania, to dziadek Gary. Mimo swojego podeszłego wieku, dziadek, tak jak Shin, jest wciąż pełen energi.
Każdy z piętnastominutowych odcinków to trzy krótkie historyjki z życia Shin-chana, jego rodziny lub przyjaciół. Serial ma potężną moc: potrafi rozbawić niejednego ponuraka!
  • Czy to rano, czy o zmierzchu, lubię tyłek mieć na wierzchu!
    • Postać: Shin-chan
  • Może mi pani podłubać w pępku? Chyba mi tam guma wpadła...
    • Postać: Shin-chan
  • W czasie meczu baseballowego:
    – Biegnij, Shin, zaliczysz!
    – Zaliczę? Zaliczę! Ale kogo?...
    • Postacie: Shin-chan i pani Dori
    • Opis: krzycząc „zaliczysz” nauczycielka miała na myśli bazę
  • – Będę wstawał wcześniej przed pracą, żeby biegać i za tydzień będę miał ciało 20-latka!
    – Tak, chyba jak znajdziesz je w bagażniku!
    – Ale śmieszne, Mitsy... Lepiej trochę byś mi pomogła.
    – Oczywiście. Pożyczę ci mój treningowy biustonosz.
    • Postacie: Harry i Mitsy Noharowie
  • – Nie dotykaj mnie! Nie myjesz rąk po toalecie!
    – Nieprawda!
    – Jak się zamoczysz przy sikaniu, to się nie liczy!
    • Postacie: Cosmo i Shin-chan
  • – Hej, doktorku! Naprawisz mi to? Chyba mi pękło.
    – Co ci pękło?
    Shin-chan ściąga spodnie, pokazując Cosmo zadek
    – O, widzisz – mam pęknięcie!
    – Ale z ciebie zboczeniec!
    • Postacie: Shin-chan i Cosmo
  • Pamiętasz, że miałeś dostać lody za dobre zachowanie? Trzy lata temu... Nadal są w lodówce, weź je sobie.
    • Postać: Mitsy
  • – Już nie mogę się doczekać immatrykulacji!
    – Tylko nie zmatrykuluj na podłogę.
    • Postacie: Cosmo i Shin-chan
  • Miał na sobie czerwoną koszulkę, a spodnie... zresztą, nieważne – pewnie i tak już je ściągnął...
    • Postać: Mitsy
  • – Ubieraj się!
    – Nie mogę, tyłek utknął mi w odpływie.
    • Postacie: Mitsy i Shin-chan
  • Mam komiksy do przeczytania, telewizor też się sam nie obejrzy!
    • Postać: Shin-chan
  • – Jemu to dobrze – cały dzień leży w łóżku.
    – Może i my tak kiedyś zrobimy?
    – Może jak Shin-chan pójdzie na studia. Albo do więzienia...
    • Postacie: Harry i Mitsy
  • Rozkruszam sobie ciasteczka czekoladowe pod pachami, laski na to lecą!
    • Postać: Shin-chan
  • Jasne, zwal wszystko na aktorów! Sztuka była do kitu! Ostatni raz widziałem takiego gniota jak mama zrobiła ciasto!
    • Postać: Shin-chan
  • Wpadł w tryb zombie...
    • Postać: Shin-chan
  • – Niedługo będziesz miał rodzeństwo, więc może zaczniesz się zachowywać jak starszy brat?
    – To znaczy co? Mam grać z twoim brzuchem w gry video?
    (...)
    – Dobrze! A jak mały będzie głodny, to wsadzę ci do pępka spaghetti!
    • Postacie: Mitsy i Shin-chan
  • – Byłbyś zaskoczony tym, ile lasek leci na ten tekst o maserati!
    – No, ile?
    – Na razie żadna.
    – Naprawdę, zaskoczyłeś mnie! (z ironią)
    – A nie mówiłem, że cię zaskoczę?
    • Postacie: Shin-chan i Cosmo
  • – Widziałem, jak robiliście dziecko.
    – Co, widziałeś?
    – Pamiętacie, jak byliśmy w hotelu?
    – Myśleliśmy, że śpisz... (szeptem do Harry’ego) Mówiłam, żeby dać mu więcej syropu na kaszel...
    – Przepraszam... (szeptem)
    – Miałem sen, w którym robiliście dziecko – ulepiliście bałwana, a mama powiedziała, że jest śliczny i go połknęła, a teraz jest w jej brzuchu!
    • Postacie: Shin-chan, Mitsy, Harry
  • – Gdy ma się świetną figurę, trzeba ją pokazywać.
    – Ale i tak wszyscy gapią się na pani cyc... cy... cy...
    • Postacie: pani Uma i Bō
  • – Ale wstyd...
    – Nie widział cię bez makijażu. To by go zabiło.
    • Opis: Mitsy i Shin-chan po odwiedzinach listonosza (Mitsy była wymalowana jak clown).
  • – Patrz, Shin, gorąca babka na drugiej wieży! Scigamy się?
    po dobiegnięciu na drugą wieżę
    – Gdzie ta gorąca babka? Kurczę... to nasza babcia. Wzrok mi się psuje...
    – A ja nie jestem gorącą babką?
    – Może gdyby cię podgotować...
    – Uważaj, staruszku, bo ci odłączę rozrusznik.
    • Postacie: dziadkowie Shin-chana
  • – Patrz, Shin! Salon gier! Masz drobne?
    – Nie, ale może przepuścimy twoją emeryturę?
    • Postacie: Shin-chan i jego dziadek
  • – Jaki wielki glut! Chyba dinozaura...
    – Skoro o dinozaurach mowa – widzę babcię.
    • Postacie: Shin-chan i jego dziadek
  • – Widziałeś, co zostawił na pomniku?
    – To samo, co gołębie...
    • Postacie: Mitsy i Harry
  • – Nie ma żadnych krajobrazów! Ta droga ciągnie się w nieskończoność!
    – Zupełnie jak małżeństwo, co nie, tato?
    • Postacie: Mitsy i Shin-chan
  • Ale macie dziwne głowy! Nigdy się im nie przyglądałem... Nie odkładajcie na moje studia, lepiej idźcie do chirurga plastycznego.
    • Postać: Shin-chan
  • – To mirage.
    – Nie, to prawda.
    – Nie, to mirage. (podbiega do samochodu) Hej, mała! Co to za samochód?
    – To mirage.
    • Postacie: Shin-chan, Mitsy i przypadkowo spotkana dziewczyna
  • – Harry, obiecałeś Shinowi, że złowimy coś do jedzenia!
    – Tak, tato! Złów hot-doga!
    • Postacie: Mitsy i Shin-chan
  • To mały Yoda w sukience.
    • Postać: pani Uma
  • Znowu mam sen z panią Dori... Ale tym razem to ja jestem w majtkach.
    • Postać: Shin-chan
  • – Mama dała ci jajko na śniadanie.
    – Tak, ale zapomniała je ugotować.
    • Postacie: pani Dori i Shin-chan
  • – Chuchnąłeś mi w ucho, teraz mam twojego gronkowca!
    – Spoko, ja w zamian wezmę twój lunch.
    • Postacie: Cosmo i Shin-chan
  • – Nie chcę! Są na tym twoje bakterie!
    – Spoko, nie policzę ci za to.
    • Postacie: Cosmo i Shin-chan
  • – Shin-chan, widziałeś prezenterkę pogody? Jest w bikini.
    – Super! Telewizja edukacyjna!
    • Postacie: Mitsy i Shin-chan
  • – Zawsze dam się nabrać na te promocje. W zeszłym tygodniu kupiłam worek piasku dla kota, a nie mamy kota!
    – Spoko, tata go zjadł – powiedziałem mu, że to owsianka.
    • Postacie: Mitsy i Shin-chan
  • o Shin-chanie do weterynarza:
    On nie jest chory. Przynajmniej nie fizycznie...
    • Postać: Mitsy
  • – O, patrz! Goła baba! Wisisz mi piątkę!
    – Nieprawda! Ja pierwszy ją zobaczyłem!
    • Postacie: Harry i Shin-chan, oglądając program o buszmenach
  • Mitsy ogłosiła strajk, więc Harry i Shin postanowili sami przygotować sobie obiad; Shin paraduje w biustonoszu Mitsy
    – Wsyp trochę do miski.
    – Robi się! Trzymaj!
    – Gotowe?! Co dalej?
    – Wymieszaj dokładnie, ja wrzucę makaron.
    – Dobra.
    – Nie chlap tak! Uważaj! Coś ty zrobił!
    – Smażysz coś?
    – Nie, rękawica się pali!
    – Wrzuć ją do makaronu!
    – Uważaj na palce!
    – Dobra, Shin, krój tę paprykę.
    – W tym upale nie da się gotować...
    – Uch, chyba zdejmę biustonosz mamy...
    • Postacie: Harry i Shin-chan
  • – Tylko nie wysadź znowu kuchni.
    – Bo mogliby ostrzegać na puszce, że nie należy podgrzewać dobrze wstrząśniętej puszki coli w mikrofalówce.
    • Postacie: Mitsy i Shin-chan
  • Podczas jazdy samochodem
    – Mogę sobie pomachać do kierowców?
    – Nie, nie możesz zdjąć spodni i wystawić tyłka przez okno!
    • Postacie: Mitsy i Shin-chan
  • – Hej, mała! Jesteś córką farmera, co? Chyba widziałem cię w piśmie, które tata chowa w łazience.
    • Postać: Shin-chan
  • Shin-chan jedzie karetką i śpiewa przez głośnik:
    Ech, co za los! Na podłodze leży paw! W całym domu cuchnie, ach! Tata do łazienki dobiec chciał, lecz drzwi na klucz zamknięte miał, więc obhałtował pokój cały! O, nie!
  • – Hej, gangsterze.
    – Nie mów do mnie gangsterze, pochodzę ze Szwecji.
    • Postacie: Shin-chan, dyrektor Enzo
  • – Zakręt, co mam robić?!?
    – Co mam robić? Proszę skręcić!
    – Ale w którą stronę?
    – Proszę mnie zaskoczyć i skręcić! Niech pani przestanie skręcać.... Tylko spokojnie
    – Jestem spokojna
    – Mówiłem do siebie.
    • Postacie: Mitsy, instruktor nauki jazdy
  • – Tylko spokojnie, dam sobie radę. Wprawdzie oblałam egzamin piętnaście razy, ale w końcu instruktor postawił mi piątkę z plusem... żebym wypuściła go z samochodu.
    • Postać: Mitsy
  • – U, tarzałeś się w błocie, czy co? Komuś przyda się kąpiel!
    – Tak, dziwnie od Ciebie zajeżdża!
    • Postacie: Harry, Shin-chan
  • – Spokojnie, Shin, nie ma się o co martwić.
    – Tak zawsze mówią w horrorach, a za chwilę wyłazi POTWÓR! Tato, potwór!
    – Coś ci cię przywidziało.
    – To też mówią w horrorach, a za chwilę dziewczyna w biustonoszu ginie straszną śmiercią... Tato, powiedz, że nie masz na sobie biustonosza!
    • Postacie: Harry i Shin-chan
  • (Shin-chan odbiera telefon podczas wojny rodziców)
    Kochany mój Muchacho, borykam się z rozpaczą, bo mama tatę zbiła i limo mu nabiła! Ma sińce też na skórze, więc śpiewać będzie w chórze, sopranem czy też basem, to się okaże z czasem!
  • (bawiąc się w przedszkolu w dom)
    – Nie pocałujesz mnie na przywitanie, kochanie?
    – Nie mogę, cały dzień całowałem tyłek szefa.
    • Postacie: Nini i Shin-chan
  • (przed zabawą w dom)
    – Ja będę tatą – za dnia jestem księgowym, a w nocy zmieniam się w superbohatera. To ja Pizzamen, uratuję świat przed rozsądnymi obiadami!
    – A ja bedę...
    – Niewolnikiem. Ty obiboku, jestem głodny, podaj coś na ząb.
    – Zaraz możesz dostać ten ząb!
    • Postacie: Shin-chan i Cosmo
  • – Tak? W takim razie kto będzie dzieckiem, co? Jestem mamą, pamiętasz? Jak mam być mamą bez dziecka? No, słucham, jak?!
    – Miła pani, pan doktor to załatwi. Potrzebujemy dodatkowego uczestnika – znajdziemy wolnego dzieciaka; jakiegoś frajera bez przyjaciół.
    – To byłbyś ty.
    Nie wolno mi się denerwować... Od tego dostaję swędzącej wysypki.
    – Jasne.
    • Postacie: Nini, Cosmo i Shin-chan
  • – Ja największe złowię ryby i ze cztery wieloryby!
    – Chyba raczej nie.
    – Przecież tu nie ma wielorybów, Shin-chan
    – To już nie jest moja wina, ja tam złowię i pingwina!
    – Dobra, dobra, w takim razie może ja złapię syrenkę, co?
    – Syrenkę? Kurka wodna, nie ma syren. Tata ma jednak rację – brakuje ci paru klepek.
    • Postacie: Shin-chan, Harry i Mitsy
  • Gdzie mój Lucky
    mój mały, mały Lucky?
    Czy ktoś zrobił numer taki
    i rozjechał mego Lucky?
    • Postać: Shin-chan o swoim psie
  • – Łódki.
    – Super
    – Stąd wyglądają jak łódki w wannie.
    – Tak, ale ja wolę łodzie podwodne. Weź mnie do wanny to ci pokażę mój peryskop.
    • Shin-chan i pani Dori
  • – A na przykład co byś zrobił gdybym ja przechodziła przez jezdnię?
    – Podrzuciłbym panią, całkiem niezła z pani laska.
    – Dziękuje... A gdyby przechodził staruszek?
    – Znalazłbym lepsze skrzyżowanie.
    – Nie Shin-chan. A gdyby przechodził ktoś gruby czy brzydki, albo jakiś wariat, to co byś zrobił?
    – Jechałbym z zamkniętymi oczyma.
    • Opis: Shin-chan i pani ze szkoły nauki jazdy samochodem xD
Manga i anime autorstwa Yoshito Usui(w 2009 r. autor mangi, Yoshito Usui, zginął w górach, spadając z klifu.), opowiadająca o przygodach pięcioletniego Shin-chana. Anime uwielbiane jest przez japońskie dzieci i nastolatków, natomiast rodzice zarzucają mu: absurdalność, brak zdrowego rozsądku i poszanowania moralności oraz sprośny, nieodpowiedni język i zachowanie. Styl animacji charakteryzuje się drobną nienaturalnością twarzy postaci (najczęściej wydłużonych) oraz ruchami, które również odbiegają od normalności (co jest charakterystycznie dla wczesnego stylu anime). Jeden odcinek serialu zawiera trzy epizody trwające około pięciu minut najczęściej powiązane ze sobą (jeden epizod jest kontynuacją poprzedniego).
Ciekawostki:
  • W polskiej wersji prawie każdy odcinek ma wycięte niektóre sceny.
  • Oryginalny odcinek trwa 6 minut i 30 sekund.
  • Shin-chan wystąpił w kreskówkowym odcinku Kamen Ridera Den-O pt "Kamen Rider Den-O i Shin-O", gdzie transformuje się w Shin_-a
Filmy pełnometrażowe
Dotychczas powstało piętnaście pełnometrażowych filmów o Shin-chanie:
  • 1993: Shin-chan: Action Kamen kontra demon Haigure (クレヨンしんちゃん アクション仮面vsハイグレ魔王; Kureyon Shin-chan: Akushon Kamen vs. Haigure Maō)
  • 1994: Shin-chan i skarb królestwa Buriburi (クレヨンしんちゃん ブリブリ王国の秘宝; Kureyon Shin-chan: Buriburi ōkoku no hihō)
  • 1995: Shin-chan i intryga Unkokusaia (クレヨンしんちゃん 雲黒斎の野望; Kureyon Shin-chan: Unkokusai no yabō)
  • 1996: Shin-chan: Wielka przygoda w Henderland (クレヨンしんちゃん ヘンダーランドの大冒険; Kureyon Shin-chan: Hendārando no daibōken)
  • 1997: Shin-chan: Pościg za mrocznym Tamatamą (クレヨンしんちゃん 暗黒タマタマ大追跡; Kureyon Shin-chan ankoku Tamatama daitsuiseki)
  • 1998: Shin-chan: Operacja "Świńska racica" (クレヨンしんちゃん 電撃!ブタのヒヅメ大作戦; Kureyon Shin-chan: Dengeki! Buta no hizume daisakusen)
  • 1999: Shin-chan: Pojedynek w onsenie (クレヨンしんちゃん 爆発!温泉わくわく大決戦、クレしんパラダイス!メイド・イン・埼玉(同時上映); Kureyon Shin-chan: Bakuhatsu! Onsen wakuwaku kessen, kureshin paradaisu! Meido in Saitama (Dōji jōei))
  • 2000: Shin-chan: Zamieszanie w dżungli (クレヨンしんちゃん 嵐を呼ぶジャングル; Kureyon Shin-chan: Arashi wo yobu janguru)
  • 2001: Kureyon Shin-chan: Arashi wo yobu eikō no yakiniku rōdo (クレヨンしんちゃん 嵐を呼ぶ 栄光のヤキニクロード)
  • 2002: Kureyon Shin-chan: Arashi wo yobu appare! Sengoku daikassen (クレヨンしんちゃん 嵐を呼ぶ アッパレ!戦国大合戦)
  • 2003: Shin-chan: Imperium dorosłych kontratakuje (クレヨンしんちゃん 嵐を呼ぶ モーレツ!オトナ帝国の逆襲; Kureyon Shin-chan: Arashi wo yobu mōretsu! Otona teikoku no gyakushū)
  • 2004: Shin-chan: Kasukabe boys w wieczornym słońcu (クレヨンしんちゃん 嵐を呼ぶ 夕陽のカスカベボーイズ; Kureyon Shin-chan: Arashi wo yobu yūhi no Kasukabe bōizu)
  • 2005: Kureyon Shin-chan: Densetsu o yobu odore Buriburi 3 pun dai shingeki (映画 クレヨンしんちゃん 伝説を呼ぶ ブリブリ 3分ポッキリ大進撃)
  • 2006: Shin-chan: Tańcz, amigo! (映画 クレヨンしんちゃん 伝説を呼ぶ 踊れ!アミーゴ!; Kureyon Shin-chan: Densetsu o yobu odore! Amīgo!)
  • 2007: Kureyon Shin-chan: Arashi wo yobu utau ketsu dake bakudan! (映画 クレヨンしんちゃん 嵐を呼ぶ歌うケツだけ爆弾)
RECENZJA:
Na początku wspomnę może o animacji: w dzisiejszych czasach nie wygląda ona najlepiej. Postaci mają nienaturalne twarze: za bardzo zaokrąglone, wydłużone, wykrzywione itd. Jednak bez wątpienia jest to zabieg zamierzony, więc nie można się tego czepiać. Efekt jest nawet dobry, chociaż na pewno nie wszystkim się spodoba. Reszty animacji nie można już jednak obronić – jest ona raczej dość skromna, na ekranie nie znajduje się nic więcej poza to, co powinno się tam znaleźć (na przykład w salonie Noharów widać dywan, stół, telewizor, jakąś szafkę – podstawowe rzeczy, żadnych zbędnych ozdobników, jak choćby obrazów na ścianach). Wszystko to, co widzimy, zostało wykonane skromnie, bez „upiększaczy” i można powiedzieć, że bije prostotą wykonania.
Serial nie ma właściwie fabuły, każdy odcinek to trzy kilkuminutowe epizody, przeważnie nie powiązane ze sobą – zdarzają się kontynuacje, ale tylko w obrębie jednego odcinka. Każdy epizod to jakaś przygoda z życia Shin­‑chana. Wbrew pozorom, serial jest bardzo dobry mimo braku ciągłej fabuły! To, co wyprawia bohater, często przyprawia widza o niepohamowany atak śmiechu, co – w połączeniu z późną porą emisji w polskiej telewizji – nie zawsze jest dobrze odbierane przez innych. Shin­‑chan jest bardzo niegrzeczny, używa świńskiego języka, bardzo interesuje się kobietami, kocha pokazywać tyłek i uwielbia wraz z ojcem oglądać „gołe baby”. Jego przygodom towarzyszy mnóstwo humoru. Nieznośny Shin­‑chan potrafi wymyślić po prostu niesamowite rzeczy, np. narysować sobie słonia na podbrzuszu, któremu za trąbę służy wiadoma część ciała. Uwielbia denerwować wszystkich w otoczeniu, szczególnie swoją mamę oraz kolegę imieniem Cosmo.
Bardzo dużo humoru zawarte jest w warstwie słownej serialu. W Polsce mamy okazję oglądać go z dubbingiem i przyznać należy, że jest to dubbing udany: głosy dobrze dobrane, a dialogi po prostu przekomiczne! To głównie one sprawiają, że serial jest śmieszny.
Bohaterów nie jest dużo: Shin­‑chan, jego rodzice: Harry i Mitsy (później także siostra Daisy), znajomi z przedszkola – Max, Bou, Nini, Cosmo, nauczyciele – pani Dori, pani Uma, dyrektor Enzo, oraz dziadkowie Shina. Z powodu epizodycznej fabuły osobowości postaci nie są rozwijane, poznajemy ich po prostu w sytuacjach, w jakich stawia ich Shin. Mimo wszystko bohaterowie są fajni, każdy jest inny, chociaż ich cechy charakteru nie zostały jakoś specjalnie zarysowane – mamy na przykład włoskiego mafiosa, objętego programem ochrony świadków, zatrudnionego jako dyrektor przedszkola, władczą Mitsy czy trochę bojącego się żony, zawsze starającego wykręcić się od obowiązków Harry'ego.
Pewnym minusem serialu jest brak muzyki – poza openingiem i endingiem (dubbingowanym) nie ma jej wiele: jedynie na początku odcinka, gdy pojawia się jego nazwa, leci kilkusekundowy instrumentalny fragment. Czasem zdarzają się partie wokalne wykonywane przez bohaterów, jednak to naprawdę rzadkość.
W Polsce serial puszczany jest późno, przed północą, co świadczy o tym, dla jakiej grupy wiekowej jest przeznaczony. Polskie dzieciaki zapewne niewiele z niego zrozumieją, ale dla starszych – głównie osób do trzydziestki – to często świetny sposób na rozrywkę czy odreagowanie. Mimo nie najlepszej muzyki i grafiki daję serialowi siedem, ponieważ jako całokształt sprawdza się świetnie: nie nuży, jest bardzo zabawny, potrafi przyciągnąć widza. Gdybym nie oceniał go jako anime, a jako normalny serial, otrzymałby dziesięć.

Serial jest pełen zabawnych gagów i tekstów, które potrafią do bólu rozśmieszyć.
Pottero, 5 lipca 2005


VIDEOSEANS
(brakujące odcinki w sieci)

31 Wieczór bez taty
 32 Walnąłem Homera
33 Sprzątanie
34 Jedziemy na ryby
35 Przemądrzały Marti
36 Przejażdżka z mamą

 Oglądaj ON-LINE
Download peb.pl
No comment yet

Porażki Króla Artura / King Arthur’s Disasters - świetna parodia Króla Artura

Przewrotnie ukazana legenda o władcy Camelotu. Król Artur, to nie znoszący sprzeciwu, zapatrzony w siebie i bardzo impulsywny władca, u którego boku od lat wiernie stoi szalony czarnoksiężnik Merlin. Artur zauroczony jest księżniczką Ginewrą, która doskonale czuje się w tej roli. Uwielbia manipulować zakochanym w niej królem i dla swojej rozrywki wymyśla coraz to nowsze życzenia, które Artur z narażeniem życia stara się spełniać. W każdym odcinku nasz egoistyczny bohater wyrusza na epickie wyprawy, by zadowolić rozkapryszoną księżniczkę i wzbudzić w niej miłość.

Brytyjski serial animowany. W Polsce emitowany od 11 października 2008 roku na kanale Boomerang. Powstały dwie serie (26odc.). Odcinek trwa 21 min. Fajna kreskówka z pozytywnie szajbniętą fabułą i tekstem. Na pewno Cię rozśmieszy ;)
VIDEOSEANS
(brakujące odcinki  sieci)
odc. 16-25


16 Król Ginewra King Guinevere
17 Pomarańczowa wyprawa The Quest For The Orange Orange
18 Nowe szaty księżniczki Worms of Regret
19 Wieża z widokiem A Tower With A View
20 Łosoś mądrości The Salmon Of Knowledge
21 Człowiek rakieta The Rocket Man
22 Czego pragną księżniczki Baa Baa Green Goat
23 Ciemna strona Merlina Double Double Wizzard Trouble
24 Sznur pełen dziur A Dope On A Rope
25 Osioł i król Donkey Kong King

Oglądaj ON-LINE 1-15odc.
No comment yet

Nowa szkoła króla / The Emperor's New School kontynuacja wielkich hitów, która też jest hitem

Serial jest kontynuacją Disney'owskich hitów, "Nowych szat króla" i "Nowych szat króla 2". Kuzco, młody władca imperium Inków, nie może zostać cesarzem, póki nie ukończy akademii. Poznaje tam nowych przyjaciół, w tym Malinę, w której się podkochuje. Niestety, podąża za nim Yzma, która dąży do zostania cesarzową i zgładzenia Kuzco.
Animowany serial komediowo-przygodowy opowiada historię samolubnego i zepsutego arystokraty, nastolatka Kuzco, który dowiaduje się, że aby zostać królem musi ukończyć Akademię Kuzco. Co najgorsze, chłopak zostaje wygnany ze swojego pałacu i zmuszony do życia w rodzinie wieśniaka Pachy. W szkole Kuzco chodzi na zajęcia między innymi z języka wiewiórczego, zaganiania lam, i z jego ulubionego przedmiotu, kuzcologii. Jego przeciwniczka Yzma przebiera się za dyrektora Akademii, żeby zrealizować jej misterny plan przeszkodzenia Kuzco w ukończeniu szkoły, aby to ona mogła zostać cesarzową.
 Kuzko:
  • Ej, Malina! Super sztuka.
  • Wszystko, co dobre, kiedyś się kończy, a ty skończyłaś się 50 lat temu.
    • Opis: o Izmie.
  • Stara, aż mózg się marszczy.
    • Opis: o Izmie.
Diabeł: No zobacz! Ciąga wszędzie tę swoją gitarę i szpanuje!
Anioł: Tyle razy już ci tłumaczyłem! To harfa! Dobrze wiesz!
Diabeł: Niech ci będzie. To harfa... a to kiecka!
Anioł: Szata!
Piosenka serialowa
 Zwrotka #1

Tak chciałby wstąpić na tron
i całkiem blisko już jest
ale szkoła czeka go,
gdzie musi zdać swój test
Oto przyszły władca nasz
juz go dobrze znasz
(no właśnie, zapamiętajcie tę twarz)
(weź, nie strasz)
Refren:

Tajemną wiedzę tu zgłębiać ma
Że ABC i dwa plus dwa
(I) niezniszczlny, genialny
(Ciąg za wajchę Kronk)
(Eeee....)
Wszyscy znacie go, on tu rządzi, Kuzco!

Zwrotka #2

Ma świetny styl i cóż niestety to wie
ma na oku pewną damę z którą uczy się
(Tak jest!)
Refren:

Tajemną wiedzę tu zgłębiać ma
I bez problemu radę da
Przyjaciół grono, wiadomo,
w potrzebie przyjdzie pomoc
(Przyjaciele? A to nie miało być tylko o mnie?
Hehehe... dacie znów te literki?)
(Wszyscy znacie go! On tu rządzi, Kuzco!)

Bohaterowie główni

  • Kuzco – cesarz państwa (Imperium Inków), zakochany w Malinie. Na czas ukończenia cesarskiej Akademii Kuzcańskiej jest odcięty od skarbca, nad czym ubolewa. Jest naiwny i próżny. Nie lubi "wiejskiego" życia, bo jako dziecko przywykł do cesarskiego trybu życia i hordy sługów, którzy byli na każde jego zawołanie. Nie ma dobrych wyników w nauce, ledwo zalicza kolejne zadania. Kuzco mieszka z rodziną Pachy.
  • Malina – inteligentna i zdolna uczennica akademii. Cheerleaderka i redaktor naczelny szkolnej gazetki. Jest realistką. Nie odwzajemnia zalotów cesarza. Często pomaga mu zdać zadania, uczy go i daje wiele cennych rad. Bardzo dobrze go zna i próbuje zmienić jego charakter. Mieszka w tej samej wsi co Kuzco, Pacha i jego rodzina. Kuzco nazywa ją "Super ekstra sztuką". Mimo iż skutecznie odrzuca zbyt nachalne zaloty Kuzca, zdaje się żywić do niego nieco głębszą sympatię. Malina zazwyczaj jest uśmiechnięta i pogodna. Zdobyła Złotą Kredę i Brylantową Ekierkę – nagrody Akademii Kuzcańskiej. Malina w jednym odcinku całuje Kuzco
  • Yzma – była doradczyni Kuzco, która straciła posadę z powodu nadużywania władzy. W swoim laboratorium tworzy, razem ze swoim pachołkiem Kronkiem, mikstury, które mają uniemożliwić Kuzco ukończenie szkoły. Nigdy nie segreguje swoich mikstur. Yzma często stosuje podstępy, aby zmusić Kuzco do oddania jej władzy. Udaje dyrektorkę szkoły jako Amzy
  • Kronk – niegrzeszący rozumem i uwielbiający pichcić w wolnych chwilach uczeń akademii. Pomocnik Yzmy, od której dostaje tygodniowe wynagrodzenie, a za określoną sumę tzw. "gwiazdek" (przyznawanych przez Yzmę za szczególnie genialne pomysły) otrzymuje takie nagrody jak szatkownica czy wyciskacz do ziemniaków. Fakt swojej współpracy z ex-doradczynią stara się ukrywać najlepiej jak umie – czasem nazywając ją anonimowo "Panią Zmarszczką" – lecz Malina i Kuzco doskonale znają prawdę. Przyjaciel Maliny i Kuzco. Ma brata Kranka. Umie rozmawiać ze zwierzętami. Nie jest Inkiem jak reszta bohaterów serialu. Pochodzi z Kronkenitsy.
  • Amzy – dyrektorka szkoły. Tak naprawdę jest Yzmą. Kronk często ją myli (myśli że Amzy naprawdę jest dyrektorką).

Bohaterowie drugoplanowi

  • Pacha – mieszkający na wzgórzu wieśniak, u którego mieszka Kuzco. Usiłuje nauczyć przyszłego cesarza różnych robót i prawd moralnych, a także sprawić by przestał być zadufany w sobie. Jest przyjacielem Kuzco. Pacha zawsze służy radą, jednak nie jest surowy, tę funkcję spełnia jego żona, Chicha. Bardzo lubi pływać czółnem.
  • Chicha – żona Pachy. Bardzo inteligentna i ładna kobieta. Jest poważna i surowa, ale bardzo mądra oraz szczera. Prawie zawsze uśmiechnięta kobieta, która traktuje Kuzco jak własne dziecko, ale nie jest wobec niego pobłażliwa.
  • Flaco Molequaco – nauczyciel w akademii. Jest znany ze swej pobłażliwości, jednak stara się wymyślać trudne zadania. Jest niskiego wzrostu i lubi sobie pożartować. W odcinku, w którym uczniowie mieli opisać przyjaciela, wyznaje, że nie ma przyjaciela. Kuzco nazywa go panem M.
  • Chaca, Tippo i Yupi – dzieci Pachy i Chichy. Yupi jest jeszcze niemowlakiem, a Chaca i Tippo chodzą do przedszkola. Chaca i Tippo bardzo często się kłócą. 
  • Yatta – kelnerka w restauracji, koleżanka Maliny. Uważa, że klienci są jedną z najważniejszych rzeczy. Czasem zdarzają się jej pomyłki(zamiast dać mleko kokosowe w skorupie pancernika, dała mleko pancernika w kokosie), ale stara się żeby klienci byli zadowoleni. Nie znosi mięsa. Kiedy Kuzco zamówił Kubeł Mięcha, ona odpowiedziała "Tylko nie kubeł. Jest pełen mięcha"

Bohaterowie epizodyczni

  • Mata – kucharka w szkole. Gotuje obrzydliwe potrawy. Mówi swoją gwarą, której sama nie rozumie.
  • Anioł i Diabeł – doradcy Kronka. Podpowiadają mu, co ma robić. Często się kłócą. Diabeł często mówi do Anioła, że nosi kieckę, a on odpowiada, że to szata. W trzech odcinkach pojawiają się na ramionach Kuzco, chociaż są doradcami Kronka. Wyglądają jak Kronk tylko są od niego o wiele mniejsi.
  • Purutu – szkolny psycholog mający obsesję na punkcie dzwoneczków. Większą rolę miał w odcinku Sześć minus, w którym pomagał Malinie i w odcinku Niepotrzebny wysiłek, gdzie uczył klasę w zastępstwie prof. Molequaco. W Dyżurnym Kronku zostaje wtrącony do lochu, razem z całą szkołą, "z powodu" swojej pasji. Cieszy się bardzo niską popularnością wśród uczniów.
  • Kawo – szkolny mięśniak, zbój. Aż 4 razy nie zdał do następnej klasy. Jeżeli ktoś mu podpadnie, Kawo wyzywa go na pojedynek o zachodzie słońca i, zwykle, pokonuje; "przegrał" tylko z Kuzco, gdy ten zmienił siebie i jego w zwierzęta. Mówi niegramatycznie, np. Kawo śmiech wiele wiele, przez co Kuzco często się z niego naśmiewa.
  • Krank – brat Kronka, również bardzo wyćwiczony. Wystąpił w jednym odcinku (Zmagania rodzin). Śpi w jednym, wielkim łóżku razem ze swoją rodziną. Jest bardzo podobny do Kronka, jednak ma trochę prostsze włosy.
  • Guaca – uczeń z Akademii Kuzkańskiej. Jest niskiego wzrostu i ma krótkie czarne włosy. Guaca to wielbiciel Maliny. Od odcinka, gdy Kuzco jest redaktorem szkolnej gazetki, Guaca jest jego wielkim fanem, lecz objawiło się w drugiej serii. Ciągle chodzi za Kuzco i robi za jego stojak na napój. Motto jego rodziny to ’Kuzco rządzi’. Chce być rzuczacem błota jak jego ojciec.
  • Ursus – sołtys wsi, w której mieszka Kuzco, Pacha, Chicha i inni. Często doradza przyszłemu władcy. Bezustannie przekręca imiona innych bohaterów.
  • Mama Yzmy - Azma – wystąpiła tylko w jednym odcinku. Porusza się na wózku. Zamiast mówić – kaszle i prycha, choć zarówno Yzma, jak i Kronk, wydają się ją rozumieć. Jest przekonana, że Yzma jest cesarzową, ponieważ sama Yzma jej to powiedziała, gdyż zawsze uchodziła za kogoś, komu się w życiu nie uda. Ma 119 lat.
  • Maxi – uczennica Akademii Kuzkańskiej. Pojawiła się w trzech odcinkach Sześć minus, Dziób tukana i Halloween, ale tylko w tym pierwszym odegrała znaczącą rolę. Bardzo dobrze się uczy, jednak nie ukazuje tego innym uczniom. Z zachowaniem jest trochę inaczej. Czasami razem z koleżankami źle się zachowuje. Ma swój własny styl, który różni się od wszystkich innych. Jest bardzo popularna w szkole i każdy chciałby przynajmniej się z nią przywitać, np. Kuzco cieszył się gdy do niego mrugnęła.
  • Furi – koleżanka Tippo, Kuzcoszkolak. Pomagała razem z Tippo Kuzco zdać testy w Kuzcoszkolu.
  • Nadworny planszownik – tworzy wszystkie plansze, które pojawiają się w serialu. Kuzco kazał go zwolnić, za pierwszym razem wycofał rozkaz, za drugim nie wiadomo co się stało.
  • Gizo – stworek podobny do krasnoluda, zwany też Shuaką. Jest niski, ma siwą brodę i nosi czerwoną czapkę. Według legend, gdy zobaczy się Shuakę, można żądać od niego jego złota. Gizo nabiera wszystkie takie osoby. Nabrał w ten sposób Malinę, Kuzco i Kronka. Występował w odcinku Fałszywy Shuaka.
  • Kuri – jedna z koleżanek Maliny. Zawsze ubrana na żółto, ma czarne włosy spięte w kok. W odcinku Prace społeczne przypadkowo w umytym wózku zostawiła 95 kuzkoron, które zarobiła z koleżankami na cele dobroczynne.
  • Pan Madamempa – jako nauczyciel prawdziwy tyran. Jest szwagrem pana Molequaco, który od czasu do czasu wzywa go, by zdyscyplinować klasę.
  • Krokodyl – zwierzak Yzmy; traktuje go za swojego drugiego pomocnika.
  • Dilator – więzień. Skazany za niewinność pragnie zemścić się na Kuzco. Ten musi mu ’oddać’ siedem lat życia, które przesiedział zamknięty.
  • Nadworny nadkronikarz – wyróżnia się tym, że nosi śmieszną, czerwoną czapkę. Zna chyba wszystkie prawa w cesarstwie i zawsze gdy Kuzco musi dokonać trudnego wyboru, on pojawia się i podpowiada mu, co ma wybrać. Jednak Kuzco rzadko się go słucha.
  • Waldi – wiewiórka, bardzo często występująca w serialu, jako przyjaciel bohaterów. Kuzco zawsze go przezywa.
  • Doil – manat, przyjaciel Kuzco. Występował w Kuzco-club i Maskotka drużyny. Jest dobry w karty.
  • Dirk Brock – gwiazda rocka, występował w odcinku Musical.
 1 Królicza twarz Rabbit Face cz.I
1 Królicza twarz Rabbit Facecz.II
5 cz.1 Prace społeczne
5 cz.2 Drewnobot
18 Brygada Kuzco
20 cz.1 Kuzcoween

 Oglądaj ON-LINE
No comment yet

Brenda i pan Whiskers/Brandy & Mr. Whiskers jako ekspert od humoru


Serial opowiada o suczce Brendzie i króliku Whiskersie, którzy przypadkiem wypadają z samolotu lecącego nad Amazonką. Zamieszkują razem na drzewie, zaprzyjaźniają się z mieszkańcami Dżungli. Brenda, pragnie powrócić do swojego domu na Florydzie i kiedy nadarza się sytuacja gdzie może powrócić, nie udaje jej się.

Bohaterowie główni:

  • Brenda Harrington z Harringtonów z Florydy (ang. Brandy Harrington) – (15 lat) najlepsza przyjaciółka Whiskersa, który jednak czasami jej przeszkadza. Jest żółtą, niebieskooką suczką rasy mieszanej, która nosi różową bluzkę, bordowe spodnie, buty na koturnach i wisiorek z imieniem i nazwiskiem. Jest samolubna, a dla innych osób bardzo nieprzyjemna. Wydaje jej się, że zna się na modzie, choć nie do końca tak jest. Bardzo tęskni za swoim prawdziwym domem na Florydzie. Uwielbia zespół Słodkie Żabki. Brenda jest antropomorficznym psem z bogatej rodziny, którą się cały czas chwali. Jej charakter jest ukształtowany na wzór Paris Hilton. Często ratuje Whiskersa z opresji. Jej najlepszymi przyjaciółkami (oprócz Whiskersa) są Lola Boa, wąż, oraz Cheryl i Meryl – bliźniaczki tukany. O tym, że Brenda tak naprawdę nie jest rasowa, dowiadujemy się w odcinku pt. "Rasowa dama", kiedy to Whiskers widzi dokument Brendy ze schroniska, na którym przedstawiona jest jako "mieszaniec".
  • Pan Whiskers – (7 lat) najlepszy przyjaciel Brendy, a zarazem jej przeciwieństwo. Jest białym królikiem, który lubi dłubać tylnymi łapami w nosie, skakać przez swoje uszy jak na skakance i jodłować (czasem nawet całą noc), czego Brenda nie znosi. Kiedy chce zejść ze schodów zawsze spada na ziemię. Od małego marzył, żeby być kosmonautą lub astronautą. Nosi pomarańczowy kostium zapinany na suwak. Jest lepszy od Brendy w liściarstwie (podobne jest ono do snowboardu, tylko że zjeżdża się na liściu zamiast na desce). Umie też czarować, (co wykorzystuje tylko w jednym odcinku do walki z Gasparem) czego Brenda wcześniej nie wiedziała. Podczas kreskówki często przewija taśmę akcji, by upewnić się o czymś lub by zobaczyć wszystkie wydarzenia z góry. Whiskers jest królikiem, który nie miał zbyt wielu przyjaciół podczas swojego życia. Przez innych jest postrzegany jako głupi, niechlujny, zwariowany, hiperaktywny i ogólnie nieznośny królik. Whiskers także jest bardzo kochany i opiekuńczy, ale potrafi być niezgrabny i od czasu do czasu jest arogancki i niegrzeczny. Kiedy spotkał Brendę, był w drodze do zoo w Paragwaju i powiedziała mu ona, że został sprzedany za 0,5$. Stara się pielęgnować przyjaźń z Brendą, choć nie zawsze mu się to udaje. Inny najlepszy przyjaciel Whiskersa to Eddie – wydra, z którą często spędza czas nad rzeką. W wielu odcinkach (szczególnie w odcinku „Nauka to do potęgi klucz” oraz w odcinku „Drogi pamiętniku”) dowiadujemy się, że wbrew pozorom Whiskers to bardzo inteligentne zwierzę.
  • Lola Boa – (13 lat) jest najlepszą przyjaciółką Brendy (oprócz Whiskersa). Lola jest często głosem rozsądku wśród przyjaciół Brendy. Jest wężem, czego żałuje, bo bardzo chciałaby mieć ręce. Whiskers mówi, że gdy Lola pożera żywe gryzonie na ich oczach, chciałby uciec gdzie pieprz rośnie. Jednak Lola pozostaje jedną z lepszych przyjaciół Brendy i gotowa jest pomóc jej, chociaż okrutna natura suczki jest czasem szorstka nawet dla niej, która ją toleruje. Lola potrafi pięknie śpiewać.
  • Cheryl i Meryl – ( 14 lat) bystre i sprytne bliźniaczki tukanice, które mają żal i urazę w stosunku do siebie. Każda z nich troszczy się o drugą, ale mają tendencję do kłótni o prawie wszystko, nawet o to co nie jest tego warte; tylko w nielicznych, rzadkich przypadkach się zgadzają. Walki Cheryl i Meryl często prowadzą do katastrof, które odwracają ścieżki planów Brendy i pana Whiskersa. Są to przyjaciółki Brendy.
  • Eddie – (11 lat) to wydra płci męskiej i najlepszy przyjaciel Whiskersa. Kiedy dziewczyny, z Brendą na czele, zarzucają coś Whiskersowi, Eddie staje zawsze po stronie królika. Eddie jest małomówny, chociaż często staje się księgą wiedzy w Amazonii; wie on dużo o wielu różnych rzeczach. Jest szczęśliwy pomagając poza Whiskersem komukolwiek. Jest jednym z niewielu, kto faktycznie może tolerować zachowanie Whiskersa przez dłuższy czas. Eddie ma najprawdopodobniej wadę wymowy, ponieważ gdy coś mówi, śmiesznie sepleni. Często nazywa Brendę panienką.W jednym z odcinków okazuje się, że jest zakochany w Loli, w czym Whiskers chce im przeszkodzić, a Brenda pomóc.
  • Margo – (17 lat) jest patyczakiem płci żeńskiej, która jest ponad Brendą w socjalnym łańcuchu amazońskiej dżungli. Jest przemądrzała i wymądrza się przy wszystkich. Jest ślepa na potrzeby innych oraz bardzo arogancka. Zazwyczaj jest nieprzyjemna dla wszystkich. W odcinku „Egzotyczny tercet” Whiskers i Eddie się w niej zakochują, ale później zdali sobie sprawę, że nie warto.
  • Gaspar Le Gecko – (20 lat) jaszczurka, przedstawia się jako „właściciel dżungli amazońskiej”, lecz zależy mu tylko na zyskach (z wyjątkiem w odcinku „Z kamerą wśród zwierząt” gdzie pomagał Brendzie wydostać się z dżungli. Przypomina mafioza – ma sługi, którzy zawsze się jego słuchają. Jest oszustem i samowyznaczanym dyktatorem. W którymś odcinku słudzy Gaspara mówią, że został nim tylko dlatego, że nikt inny nie chciał. Gaspar lubi wykorzystywać innych (głównie Brendę albo pana Whiskersa), by otrzymywać coś na czym mu zależy. Bardzo podoba mu się Brenda i jest gotów zrobić dla niej wszystko. Interesuje się polityką i głęboko wierzy w szczęście.Ma kolekcję amuletów szczęścia. W odcinku „Królicza łapka na szcęście” chciał koniecznie zdobyć łapki Whiskers'a.

Bohaterowie epizodyczni:

  • Harold – Zwierzątko Whiskersa. Jest świnką morską. Występuje w odcinkach "Zwierzątko" i "Potwór w mojej głowie".
  • Melvin Todiero – dobrze zbudowany jeleń, w którym kochała się Brenda. Melwin na początku nie zwracał na nią uwagi, lecz (jak myślała Brenda) przyciągnęła go do niej biel własnych zębów. Był jednym z byłych chłopaków Brendy. Wystąpił w odcinku "Zgubna biel zębów". Nieznane jest dlaczego się rozstali, ale Melvin widziany był jeszcze raz z nową dziewczyną w epizodzie „Najlepsiejszy chłopak Brendy”.
  • Wolfik (ang. Wolfie) – pojawił się w odcinku „Wolfik-książę dżungli”. Wolfik jest psem, który został wychowany przez małpę, która została wychowana przez panterę, która została wychowana przez drzewo kokosowe. Brenda chciała, by został jej chłopakiem po tym, jak uratował jej życie. Jego styl bycia ma niski poziom kultury – podobny do życia Tarzana. Niestety rozstali się, gdyż Brendzie nie udało się zrobić z Wolfika psa na poziomie. Wolfik pojawił się jeszcze raz z nową dziewczyną całkiem podobną do siebie w epizodzie „Najlepsiejszy chłopak Brendy”.
  • Pan Cantarious (czyt. Kantareus) – ślimak w dżungli, który jest sąsiadem z dołu Brendy i Whiskersa. Dowiadujemy się o nim, gdy piłka Whiskersa potoczyła się do jego domu i uderzyła w niego. Jest samotny i bardzo nieprzyjemny. Roznosi ślimaczy śluz, często specjalnie. Sąsiedzi przez cały czas robią sobie nieprzyjemne dowcipy. Pojawił się w odcinku „Śliska sprawa”.
  • Victorec (Victor) – wąż w dżungli, który pojawił się w odcinku „Wyjdę ze skóry” i w „Chojraki kontra tempaki”. Często odnosi się do siebie „Vic” i był zauroczony Lolą Boą w pierwszym z tych epizodów. W jego drugim pojawieniu się, Vic był głową „Klubu Chojraków”.
  • Izabelle – jest olbrzymim jaszczurem płci żeńskiej, która pojawiła się w odcinku „Amorosaurus Rex”. Whiskers był nią zauroczony i gotów był się dla niej zmienić. Jednakże jak stwierdziła Brenda (jak się dowiadujemy słusznie) dziewczyna taka jak Izabell lubi króliki na obiad z buraczkami...
  • Panna Kizia Mizia – jest pluszową zabawką Brendy, która uległa zniszczeniu. Występuje tylko w odcinku „Panna Kizia Mizia”. W tym odcinku Whiskers przypadkowo upokarza Brendę chcąc, aby Kizia Mizia wróciła do swojej właścicielki. Jednak nie podejrzewa, że Brenda wyrosła już z pluszaków. Oddaje ją więc Gasparowi, który nazywa pluszaka „Penelopa le Gecko”.
  • Tiffany Turlington z Turlingtonów z Texasu – Brązowy pies, tej samej rasy co Brenda, występuje w odcinku „Bratnie dusze”. Tak jak Brenda jest bogata i rozpieszczona oraz mieszka w bogatej rodzinie. Na początku przyjaźniła się z Brendą, ale pokłóciły się o Whiskersa. W końcu Tiffany wydostała się z dżungli.
  • Wanda Karlington z Karlingtonów z Georgii i Brykers – para przyjaciół. Bardzo podobni pod każdym względem do głównych bohaterów. Jak się jednak okazuje, są od nich lepsi we wszystkim co bardzo irytuje naszą parkę bohaterów. Pojawili się w odcinku „Wanda i pan Brykers”
  • Borys – Małpa z Rosji, która spadła z rakietą w odcinku "Spadaj na księżyc, Whiskers!". Jego ulubione słowa to: "Niet", "Niet Nienada". Lubi barszcz. Za żadne skarby nie chce wracać z powrotem w kosmos.
  • Lorenzo – jaguar, który mieszkał z Brendą i Whiskersem. Przypadkowo natknął się na Whiskersa i chciał go zjeść, ale królik wyciągnął mu kolec z łapy i zostali przyjaciółmi. Jednak jego zachowanie irytowało Brendę i jak się okazało również Whiskersa. Wystąpił w odcinku ,,Nie ma kumpli bez kolców".Pod koniec odcinka ponownie kolec wbija mu się do łapy i dzięki temu opuszcza dom bohaterów. Lubi opowiadać kawały o palczatkach.
  • Arturo – jaguar, w którym zakochała się Brenda. Niestety ten miał wobec niej złe zamiary. Dzięki Whiskersowi, jego łapom i niesamowitemu talentowi do wpadania w dziwne sytuacje udało się uratować Brendę przed pożarciem. Arturo wystąpił w odcinku ,,Mam królika na karku".
  • Sierżant Mrówa – przywódca mrówczej armii. Gdy Brenda zniszczyła jego mrowisko, zmuszona została wraz z Whiskersem wstąpić do mrówczej armii, żeby uchronić mrówki przed mrówkojadami. Wystąpił w odcinku ,,Szeregowiec Mrówa".
  • Petru – owocożerny nietoperz, sąsiad bohaterów. Whiskers myślał, że Petru jest wampirem i próbował to wszystkim udowodnić. Pod koniec odcinka ,,Klątwa nietoperza" nietoperz wyznaje, że jest mięsożercą.
  • Mikołaj – gruby brodacz rozdający prezenty. Brenda chciała go poprosić o zabranie ją na Florydę lecz Mikołaj nie mógł jej tam zabrać, gdyż była najniegrzeczniejszą osobą. Wszystko jednak potoczyło się nieco inaczej jednak znów nie po myśli bogatej suczki. Brodacz obiecał ją wziąć za rok, jeśli będzie grzeczna. W tym odcinku możemy zobaczyć skrawek wnętrza domu Brendy na Florydzie.
  • Poncho – Poncho to mały tapir, który występuje w odcinku "Mini Wiskers". Zgubił się więc Brenda postanowiła go przygarnąć na czas póki nie odnajdą rodziców malca. Na początku Whiskers go nie lubił, ale później zostali dobrymi przyjaciółmi. Poncho naśladuje Whiskersa krok w krok co może okazać się kłopotliwe.
  • Tito – Małpa która uczy Samby. Brenda jest w nim zakochana. Wspólnie z Margo walczą o względy małpy.
  • Ralph, Nalph i Stalph – trzy goryle Gaspara. Są mu wierni, ale bardzo głupi – dadzą się wykiwać nawet Whiskersowi. Są bardzo silni. Gaspar bardzo nimi pomiata.
  • Amorek (według pana Whiskersa Zaczarowany, tłusty, bachor lub bobas który sprawia, że wszyscy się do siebie ślinią) – gołe niemowlę występujące w dwóch odcinkach. Tworzy miłość latając i strzelając z łuku miłosnego lub dla opornych – młota w kształcie serca.
  • Johnny – Gapowaty kaczor który udawał chłopaka Brendy w odcinku "Najlepsiejszy chłopak Brendy".
VIDEOSEANS
(brakujące odcinki w sieci)

18 -  Wielki mały królik
24 - Wielka gra
26 - Rasowa modelka
27 - Między nami, wyjcami
30 - Bratnie dusze
32 - Kiepska zawodniczka
33 - Co dwie głowy to nie jedna
34 - Za wszelką cenę
 35 - Dług wdzięczności
39 - Whiskers wszechmocny
40 - Zakręcony wtorek
42 - Do roboty
43 - Nowy wystrój
44 - Karaoke w dżungli
45 - Wolfik-książę dżungli
46 - Buty oskarżycielami
48 - Być jak chojraki
49 - Śmiechu warte
52 - Zwierzątko
53 - Ile kosztuje godność
54 - Śliska sprawa
55 - Godzina magii
56 - W matni kłamstw
57 - Pieska sztuka
59 - Klątwa
63 - Plotki amazonki
64 - Chiliderki
65 - Nauka to potęgi klucz
66 - Panna Kizia Mizia
67 - Najlepsiejszy chłopak Brendy
68 - Test na stres
70 - Fatalne zauroczenie
72 - Potwór w mojej głowie
73 - Za garść błyskamyków
No comment yet

Breaking Bad: tak dobry, że aż strach

Tytuł: Breaking Bad
Produkcja: USA
Gatunek: Dramat kryminalny
Czas trwania: około 47 minut
Premiera: sezon 1 - 7 odcinków, Sezon 2 - 13 odcinków, Sezon 3 - obecnie emitowany
Reżyseria: Vince Gilligan, Adam Bernstein
Scenariusz: Vince Gilligan
Aktorzy: Bryan Cranston, Anna Gunn, Aaron Paul, Dean Norris, Betsy Brandt, RJ Mitte
Od czasów "Rodziny Soprano" nie było tak bardzo dopracowanego dramatycznego serialu jak "Breaking Bad". Historia Waltera White'a to studium upadku poczciwego człowieka, któremu widzowie nie przestają kibicować już przez trzy sezony.

Wszystko zaczyna się niewinnie i beztrosko. Poznajemy rodzinę Waltera, jego żonę, syna. On sam jest uczciwym nauczycielem chemii, który zarabia pieniądze, ucząc w szkole. W pewnym momencie jednak jego świat załamuje się. Dostaje informację o tym, że jest chory na raka i kilka miesięcy życia. Ta wiadomość całkowicie zmienia jego perspektywę myślenia o świecie i swojej rodzinie. Wie, że musi zapewnić jej byt, bez względu na wszystko.

I ponosi w związku z tym ogromne koszty. Postanawia robić to, na czym zna się najlepiej, czyli wykorzystywać wiedzę chemiczną w praktyce. Razem ze swoim byłem uczniem Jessem Pinkmanem, który jako dealer narkotykowy zna środowisko rozpoczyna tzw."gotowanie". Jest to nic innego, jak produkcja metaamfetaminy, która pozwala Walterowi zdobywać pieniądze potrzebne na operację, rodzinę. Jednak wejście w świat przestępczy pociąga za sobą określone konsekwencje.
Przez kolejne odcinki trzech serii obserwujemy metamorfozę Walta. Coraz większe zlecenia, coraz groźniejsi kontrahenci i coraz większe niebezpieczeństwo zmusza go do stawienia czoła już nie tylko chorobie, którą ostatecznie udaje mu się pokonać. Na jego drodze stają przestępcy. Trzeba ich eliminować lub z nimi współpracować, co bywa trudne do pogodzenia.

Ciekawym zabiegiem twórców jest dobranie postaci. Z jednej strony nauczyciel, świecący przykładem, z drugiej diler i narkoman zajmujący się handlowaniem prochami. Okazują się nierozłączną parą i w ostateczności tylko na sobie mogą polegać. Początkowo to Walt opiekuje się Jessem, próbując nauczyć go życia. Wydarzenia z trzeciego sezonu pokazują jednak, jak łatwo przejść na ciemną stronę mocy. W ostatnich odcinkach tej serii staje przed nami już nie ten sam Walter White, co na początku. Nie chodzi mu już o nowotwór ani nawet o utrzymanie rodziny. Liczą się chyba tylko pieniądze. Dalsze odcinki powinny wyjaśnić więcej
Gdzieś w tle obserwujemy zmagania z życiem innych bohaterów. Co ciekawe poczynania Walta wpływają bezpośrednio i destrukcyjnie na jego rodzinę. Jego szwagier Hank pracujący w wydziale do walki z narkotykowymi przestępcami jest o krok za swoim krewnym. Paradoksalnie odłamki "ciemnej działalności" trafiają właśnie w niego. Żona Walta z kolei ma problem ze znalezieniem usprawiedliwienia dla czynów swojego męża, choć również powoli przekonuje się, że "byciem złym" może przynosić wiele finansowych korzyści.

Scenarzyści, przez część sezonu potrafią zwodzić widza, proponując nam odcinki niebyt obfitujące w akcję, ale w odpowiednich momentach przyspieszają jak rollercoaster. Radzę również uważnie oglądać te z pozoru nic nieznaczące epizod, bo na końcu okazuje się, że wszystko w tej produkcji ma swoją symbolikę. Właśnie ona daje "Breaking Bad" przewagę i pozwala porównywać ten serial do "Rodziny Soprano", gdzie szczegóły odgrywały szalenie ważną rolę. Jednocześnie pozwala zaliczyć produkcję do propozycji więcej niż dobrych. 
Patryk Szczerba
POPCORNER pisze o nim tak:

"Breaking Bad" - jeden z najlepszych (jeśli nie najlepszy) seriali ostatnich lat wreszcie zadebiutuje w polskiej telewizji. Już 22 marca o godzinie 22.00 w stacji FOX wyemitowany zostanie pierwszy odcinek tego niezwykłego, pełnego czarnego humoru serialu, który ma na koncie 3 statuetki Emmy.

Historia niepozornego nauczyciela chemii Waltera White'a, który dowiaduje się nagle, że jest chory na raka płuc i postanawia przejść na "ciemną stronę mocy", od trzech sezonów emocjonuje amerykańskich widzów."Breaking Bad" to świetna obsada (szczególnie Bryan Cranston i Aron Paul), fantastyczne zdjęcia i niesamowity, błyskotliwy scenariusz.

Nic dziwnego, że serial w krótkim czasie zjednał sobie przychylność krytyków i widzów, i choć wciąż przegrywa w wyścigu po prestiżowe nagrody ze starszym "bratem" z AMC, czyli serialem "Mad Men", niektórzy znawcy twierdzą, że "Breaking Bad" to najlepszy serial dramatyczny ostatnich lat.
Kaja 


"Breaking Bad" to utrzymana w konwencji czarnego humoru opowieść o człowieku, którego życie w jeden dzień traci jakikolwiek sens. Ma pięćdziesiąt lat, żonę w siódmym miesiącu ciąży i niepełnosprawnego syna. Dni spędza na uczeniu chemii zblazowanej młodzieży oraz pracy w myjni samochodowej, gdzie traktowany jest jak obywatel trzeciej kategorii. Któregoś dnia dowiaduje się, ze ma zaawansowane stadium raka płuc i że nic nie jest mu już w stanie pomóc. To dzień, kiedy Walter przewartościowuje swoje priorytety i postanawia... wkroczyć na drogę przestępstwa. Dalej jest już tylko lepiej. Widzowie mają okazję obserwować jak w szarym, nieciekawym człowieku rodzi się determinacja i jak pcha go do popełniania coraz poważniejszych przestępstw.
Obsadzony w głównej roli Waltera White'a Bryan Cranston jest po prostu fenomenalny: udręczony, przeciętny, ale jednocześnie z niesamowitą charyzmą. Bryan nie jest przystojniakiem, nie jest też pierwszej młodości. Ale od jego gry aktorskiej wprost nie sposób się oderwać. Gdyby na Oscarach przyznawano nagrody w kategorii najlepszy aktor serialowy, Bryan powinien go dostać bez dwóch zdań. Pozostali bohaterowie serialu nakreśleni są mocną, zdecydowaną kreską. Obserwując rodzinne zmagania Waltera miałam wrażenie pogłębiającej się klaustrofobii. Naprawdę nie trudno utożsamić się z głównym bohaterem - jego uczucia są bardzo prawdziwe i ludzkie.
Kaja Szafrańska

Dlaczego warto oglądać Breaking Bad?

1. ''Breaking Bad'' jest serialem stacji kablowej

To w ostatnim czasie stało się wartością samą w sobie. Najlepsze seriale w większości przypadków pochodzą właśnie ze stacji kablowych. Tam twórcy mają więcej swobody i robią odważniejsze oraz bardziej oryginalne produkcje. Kanał AMC tworzy rzadko, ale zawsze rzeczy ambitniejsze. Nie zawsze są to produkcje genialne, ale warte co najmniej sprawdzenia. ''Breaking Bad'' nie mógłby powstać w takim kształcie w stacji ogólnodostępnej.

2. ''Breaking Bad'' szanuje bohaterów

To jest także jeden z elementów, który wyróżnia większość produkcji ze stacji kablowych. Tam twórcy mają szansę położyć większy nacisk na postacie i to co sobą reprezentują. Jeśli w serialach stacji ogólnodostępnych jakaś scena zajmuje twórcom 30 sekund, to w przypadku ''Breaking Bad'' będzie nawet dwa razy tyle.
Tutaj nie ma obawy o to, że akcja straci tempo itp. W takich produkcjach szanuje się bohatera i jego portret, który jest tworzony w odcinkach. Te 20 czy 30 sekund robi dużą różnicę. Nie raz w wielu serialach ważna scena urywa się i widzowie przeskakują do kolejnego momentu. To przeszkadza w mocniejszym zaangażowaniu się w historię. W ''Breaking Bad'' zawsze jest miejsce dla bohatera i tego, co on sobą reprezentuje. To pozwala widzom wciągnąć się w wydarzenia.

3. ''Breaking Bad'' nie mówi wszystkiego wprost

Dużo było w tym serialu momentów, które odwołują się do inteligencji widza. Twórcy ufają, że publiczność zrozumie przekaz danej sceny, nawet jeśli bohaterowie milczą. W wielu serialach i filmach postacie wzajemnie relacjonują sobie swoje wewnętrzne przeżycia. To wygląda trochę tak jakby twórcy bali się, że jak coś nie zostanie zwerbalizowane, to widzowie tego nie zrozumieją.


W ''Breaking Bad'' jest zupełnie inaczej. Można tu wymienić np. scenę w której Walter reaguje agresją po tym, jak dowiedział się, że choroba jest w remisji. Także scena w której główny bohater pozwala umrzeć Jane. Świetnie wypadł też jeden z ostatnich fragmentów drugiej serii, gdy reporterzy przyszli do domu rodziny White'ów. Walter Jr. chwali przed kamerami swojego ojca, a on zdaje sobie sprawę, jak bardzo w rzeczywistości odbiega od wizerunku, który przedstawia jego syn. W pierwszej serii jest też cała seria scen, w których Jesse próbuje pogodzić się ze swoimi rodzicami. Takich momentów jest w serialu dużo.


4. ''Breaking Bad'' ma kontrowersyjnego bohatera

Telewizja powoli kończy z miłymi bohaterami na pierwszym planie. Teraz królują postacie skomplikowane i nieszablonowe. Walter White ma wiele wad, które poznajemy w przeciągu serialu. Główny bohater przegrał szansę na lepsze życie, ale tylko z własnej winy. Teraz jest tylko nauczycielem chemii w liceum. W serialu jest świetna scena, kiedy goście na imprezie urodzinowej kolegi pytają Waltera co robi. Główny bohater odpowiada, że uczy chemii. Goście wtedy dopytują się na jakim uniwersytecie. A później następuje wymowna cisza. Główny bohater jest bardzo zgorzkniały od samego początku serialu. Ten element bardzo przypadł do gustu Bryanowi Cranstonowi, ponieważ jego zdaniem każdy z nas spotkał w swoim życiu takiego Waltera White'a.
Główny bohater zostaje wytwórcą metaamfetaminy, by zabezpieczyć rodzinę finansowo i opłacić leczenie swojej choroby. Z tego schematu wielu wyciągnęłoby tylko łzawą historię o poświęceniach głowy rodziny dla ratowania bliskich. Twórca serialu Vince Gilligan idzie jednak w zupełnie innym kierunku. Walter White zostaje przedstawiony w zupełnie nieoczekiwanym świetle.


Po pierwsze bohater akceptuje do pewnego stopnia swoją rolę. Nie będzie słynnym chemikiem, ale może zostać najlepszym wytwórcą metaamfetaminy w całym kraju. Po tylu latach Walter ma jakieś osiągnięcie. To, że jest to działanie nielegalne, schodzi dla bohatera w pewien sposób na drugi plan.
Inna bardzo oryginalna kwestia to pokazanie, że łamanie prawa może być dużą pokusą. W pierwszej serii jest scena, która idealnie to podsumowuje. Walter zabawia się ze swoją żoną Skyler pod stołem podczas zebrania w szkole. Potem igraszki zostają przerwane, ale bohaterowie kończą, co zaczęli w samochodzie na parkingu. Skylar mówi po fakcie: ''Dlaczego to jest takie przyjemne?'', a Walter odpowiada: ''Bo to jest nielegalne''. Przestępstwo może być przyjemne. Człowiekowi podskakuje adrenalina, a po fakcie czuje się nietykalny. Takich sfer nie ruszają twórcy wielu seriali i filmów.
W przeciągu dwóch serii Walter coraz bardziej wkraczał w strefę mroku. Twórcy konsekwentnie realizują złożoną obietnicę - zmieniają szarego John Smitha w Scarface'a. Główny bohater robił rzeczy niewybaczalne, można tu wymienić uduszenie gangstera w piwnicy lub już wspomniany brak reakcji podczas dławienia się Jane.

5. Bryan Cranston

Ten aktor zasługuje na oddzielne wyróżnienie. Jego kreacja w roli głównej jest znakomita. Bryan Cranston pozwala widzom ''poczuć'' swojego bohatera. Jest w tym autentyczny i nienachalny. Ta kreacja robi jeszcze większe wrażenie w kontraście z wcześniejszymi występami aktora w serialu ''Zwariowany świat Malcolma''. W tej produkcji trzeba było szarżować i to przeważnie w komediowym klimacie. Bryan Cranston dostał okazję, w której mógł pokazać coś kompletnie innego i całkowicie to wykorzystał.


6. Pozostali aktorzy na drugim planie

Bez dwóch zdań największą rolę pełni tutaj znakomity Aaron Paul jako Jesse. Jego postać ma obok Waltera najwięcej do pokazania w serialu. Jesse jest w pewien sposób podobny do głównego bohatera, ponieważ także przegrał swoje życie na własne życzenie. W kolejnych odcinkach serialu dowiadujemy się, że miał szanse coś osiągnąć oraz posiada inne talenty, które mógłby spożytkować. Jednak Jesse woli iść na skróty niż ryzykować i ponieść ewentualną porażkę.
Duże brawa należą się też Deanowi Norrisowi w roli Hanka. Z pozoru to tylko pewny siebie i nieco nachalny człowiek. Później odkrywamy, że ma także słabszą stronę, którą boi się pokazać publicznie (Hank miał ataki paniki po zabiciu Tuco).
Pozostali aktorzy także wywiązują się ze swoich zadań bardzo dobrze. Ale trzeba przyznać, że zajmują oni mniej miejsca w serialu, ponieważ są poza główną osią akcji, zwłaszcza postać Marie (Betsy Brandt). Jednak jeśli dostają szansę na swoje pięć minut to ją wykorzystują. Najlepiej wypada Anna Gunn jako Skyler, która miała swoje odrębne wątki (powrót do pracy).


7. Aktorzy gościnni

W ''Breaking Bad'' mogliśmy zobaczyć kilka prawdziwych perełek w mniejszych rolach. Takim przykładem jest Raymond Cruz jako Tuco - prymitywny i bezlitosny gangster. Jego kreacja była elektryzująca, aktor kradł prawie każdą scenę. Trzeba wspomnieć też o Saulu Goodmanie (Bob Odenkirk). Jest to wspaniała kreacja szemranego prawnika z licznymi akcentami komediowymi.

Na wyróżnienie zasługuje także John De Lancie, który zagrał ojca Jane. Pod koniec serii drugiej aktor miał bardzo duże pole do popisu.

8. Czarny humor

Każdy serial i film potrzebuje chwili oddechu i rozluźnienia, choćby bardzo krótkiej. To także jest w ''Breaking Bad'', przeważnie w formie czarnego humoru. Można tu wspomnieć rozpuszczenie zwłok w wannie lub porwanie i nieudolną próbę zastraszenia Saula Goodmana. Na uwagę zasługuje także piosenka ''Negro y Azul'', która przedstawiała możliwe wydarzenia w serialu. Takie momenty też są mocną stroną ''Breaking Bad''.


9. Inteligentna zabawa z widzem

Chodzi tu oczywiście o słynny finał drugiej serii i katastrofę lotniczą. Od pierwszych odcinków twórcy przekonywali widzów, że wokół domu Walta stanie się coś strasznego. Po kolei twórcy pokazywali nam obrazy, które sugerowały jakąś śmiertelną scysję między bohaterami. Potem okazało się, że chodzi o coś zupełnie innego. Jednak nadal było to znakomite rozwiązanie. W końcu, pośrednio, Walter przyłożył rękę do tej tragicznej katastrofy.

10. Wysoki poziom realizacji

''Breaking Bad'' jest także serialem znakomicie zrobionym. Wszystko jest tutaj na odpowiednim poziomie - jak np. zdjęcia i montaż, co ma potwierdzenie w różnych nagrodach. Trzeba też wspomnieć o muzyce Dave'a Portera, które często subtelnie budowała klimat sceny. Dobrym przykładem jest odcinek ''Cancer Man'' z serii pierwszej. Sceny, w których Jesse pali papierosa, a później przegląda swoje stare rysunki mają dodatkową głębię dzięki muzyce. Wystarczyła tylko prosta melodia na gitarze.
 
Adam Lau
Pierwszy i drugi odcinek pierwszej serii z lektorem pl :-)